kwentong barbero .com

Law students are nocturnal animals.  They are awake until wee hours in the morning poring into those large volume of SCRAs (Supreme Court Reports Annotated) and compendiums of law.  Every night, an average law student needs to read at least 200 pages to be able to give a decent recitation by the following day.   

Law students also have the fastest heartbeat in the world.  Every recitation is an adrenaline rush to the multiple times, para kang hinahabol ng demons sa express way.  Etong recitation namin kay Atty. Baligod sa Consti 1 (Constitutional Law 1), di ko alam, naka-aircon naman kami pero ang tagaktak ng pawis ko ga-munggo.  Kulang na lang ng sabon parang naliligo na ako sa sarili kong pawis.  ’Yung pagsasabon, meron namang ganun pag wala kang maisagot.  Mukha na nga akong may toyo kamomomorize ng mga sections and code ng Philippine Constitution.  Pati ‘yung mga human rights sangkatutak, di ba pwedeng bawasan na lang?   

Tinawag na ako for recitation yesterday, the same subject.  What is regalian doctrine?  ‘yun bang pag-aari ni pinsan ng  Regal films.  Buti na lang kamo nagbasa ako, siyempre hindi ‘yun ang sagot ko.  Sinabi ko kay Atty. Baligod na ang pinakabuod ng regalian doctrine, noong panahong di pa uso ang papel, kung sino ang unang nakadiskubre ng lupain, siya ang may ari ng lupain sa abot ng kanyang nakikita.  In legal details kong sinabi yun.  At ang pinakamay-ari ng lahat ng kalupaan ay ang sovereign nation.  Medyo sablay pero correct na din. 

Bigla akong tinawag ulit ngayon.  Gulat ako dahil dapat isang recitation lang.  What is res gestae?  Parang alam ko ‘yun kasi nasa dulo lang ng dila ko ‘yun last month (hindi ‘yun suso ng babae, bastos). ‘Yun yung bakit binibigyang halaga ng korte ang salaysay ng isang nag-aagaw buhay.  Sort of.  Sablay pero di naman ako sinabon.  Pesteng buhay ng isang law student. 

Law student blues.  Kanya kanyang istilo para di makatulog habang nag-rereview.  Mula alas singko ng hapon ang klase hanggang alas nuwebe ng gabi.  Sabihin mo nang by ten pm, nakarating ka na sa bahay.  Kakain saka konting rest kaya by 11 pm ka na magsisimulang magbasa hanggang alas kwatro na ’yun ng umaga.  Typical style para di antukin ay ang pagbababad ng paa sa palanggana na may malamig na tubig.  Biglang magugulat ang nervous system mo kasi malamig ang tubig pag sinawsaw mo ang iyong paa, kaya magigising ka.  Pwede ka ding mag-papak ng Nescafe.  Lantakan mo ng puro.  Ginawa ko na din ang mag-yosi kahit di naman talaga ako smoker.  The travails of a law student.  All hells break loose just to keep our eye sockets dilated.  Sana naging pekpek na lang mata ko para laging naka-dilat.  Kung kelangan na ng desperate measures, laslasin ang pulso gamit ang breadknife, saka mo patuluan ng calamansi.  Napanood ko na ‘yun sa alamat ng ibong adarna.  Guaranteed na magigising ka, pati pototoy mo e mag-aamok sa hapdi. 

But nothing beats my original idea.  I cut those FHM pictures of Asia Agcaoili, paste it in a cardboard and use it as my bookmark.  I have dozens of them in my law books now.  You get a hard on while flipping pages during my review, it’s not a bad idea at all.  I can even whack off to relieve mystress.