What Men Can’t Do

5 11 2007

May mga babaeng nagrereklamo, ‘bakit ang lalake pedeng mangaliwa pero ang babae hindi pwede?’.  Tanggapin na natin ‘yun.  Ganun talaga.  Pero di lang naman babae ang nado-double standard sa lipunan.  Ayon sa aking masusing pakikipag-inuman, bar room story telling, at kung sino-sino pang nakakakwentuhan – rich, poor, doctor, meyor, meron din naman kaming di pwedeng gawin na ok lang gawin ng mga babae.   

Tulad na lang sa pangalan.   ‘Pag babae ang gumamit ng panlalakeng pangalan tulad ng ‘Billie, Ian, Jordan’  e ang cool pakinggan.  ‘Pag nakikipagkilala, “Hi, I’m Billie and dis is my foxy fren Ian, we’re wondering if we can fuck your brains out”.  Nakakalibog pakinggan.  Pero pag boys at ang pangalan namin ay pambabae, “[in big deep voice]  Hi I’m Jenifer and dis is my pren pareng Susan.  Ahh.. we’re wondering if we can fuck your brains out?”  Tangena di ko alam kung di pa kayo tumakbo sa takot.   

Ang babae pedeng magpasama sa kaibigang babae sa CR.  ‘Girl, powder tayo sa CR.  Retouch kita’.  Ayos lang, bonding moment ng mga babae.  Pero pag kami, ‘Pare, samahan mo nga akong juminggel sa CR.  Pa-assist ha’.  Pucha, di ba nakakakilabot-bulbol pakinggan?   

Hot chic ang babaeng naka-t-back.  Isipin mo na lang kung kami naman ang naka-t-back.  Ang hirap nun, kelangan ng sandamakmak na talent para balansehin ‘yung betlogs namin.  At hindi pwedeng ‘yung dalawang itlog ang naka-‘sakay’ sa t-back, siguradong nakalaylay ‘yung isa.  Hindi ba mas unfair ang mundo sa min?  Hem ay rayt chocolayt?   

Kaya payo ko, let’s accept things we can’t change, sabi yan ni St. Francis of Assissi.  Ang aangal pupunta sa hell.





The Choices We Make

26 09 2007

In our lifetime, we jump from one work to another, approximately 5-7 times. San galing statistics ko?  Wala lang.  Napanaginipan ko lang.  Malay mo totoo.  Kung minsan hindi ka lang sigurado sa pinili mong gawin kaya ka palipat-lipat.  “Ayaw ko nang gumiling-giling, pagod na ako”, sabi ng potmaker.  Sabagay, para ka ngang nagbibilot ng malaking kulangot kung ganyan trabaho mo.  Ako nga, magkakaalmoranas na sa walong oras na pag-upo sa harap ng computer.  At pag Pinoy ka na nasa ibang bansa, kadalasang may dalawang full time job ka pa. 

Hindi ako nagtuloy maging sundalo o kaya mag-abugado.  Sa pagsusundalo,  kasama kasi sa job description ang kumitil ng buhay, mahina loob ko sa ganun.  Small time ipis killer lang talaga ako.  Iniisip ko nga kung pano ang payroll sa pagsusundalo.  Baka sabihan pa ako nung mga taga-payroll, “Tatlo pa lang nabaril mo, pano ka mapo-promote nyan?”.  O kaya, “Hala, may nabaril kang inosens, salary deduction ‘yan”, na para ka lang nakabasag ng pinggan.   Sa pag-aabugado naman, may pagkakataong dedepensahan mo ang isang kriminal [bawal kasi ang pumili ng kliyente].  “Injection your honor”,  isisigaw ko dun sa korte na rereplayan naman ako agad ng “Injection oberul”.  Packing sheet, bakit kaya injection eh di naman ako duktor. 

Software engineer ako ngayon with deep industry expertise working on Microsoft.Net platform.  Problema ko lang ang hirap i-explain sa pamilya ko kung ano ang ginagawa ko para kumita di tulad kung sundalo o abugado ka.  In plain words, kami ‘yung gumagawa ng mga ‘bleeding edge’ business technologies.  Ang mga kliyenteng nakaka-rubbing elbows ay ‘yung mga nasa Fortune 500 companies.  Pero ang suspetsa pa rin ni Mommy, macho dancer ako sa isang strip club dahil sa napaka-unholy hour kong magtrabaho. 

 ‘Pag nagre-reunion nga ang mga barkada kong sundalo o classmates sa law iskul, ako lang ‘yung odd man out.  “Di sundalo, di abugado, ano ito?”, napagti-tripan pa akong gawing bugtong pero ok lang.  May ilang colonel din sa training camp ang na-frustrate sa ‘kin noong di ako nagtuloy magsundalo, ‘yung mga naging tatay-tatayan ko kasi ako ‘yung parating number 1 sa physical and academic trainings.   Sa law school, si Dean Letty Aquino na nanay ni gifted child Fr. Aquino na isa sa top 1000 philosophers of the millennium in the world, ayaw akong payagang huminto sa law school.  Kakalawangin daw utak ko ‘pag huminto [hehe, dati na pong may kalawang].    

Last Sunday, nag-take ng bar ‘yung mga classmates ko sa law school.  Kasama sana ako kung di ako huminto last year.  Daming what if’s.  Indeed, what we do today affects who we are in the future.  Nag-attend pa din ako ng bar operations sa Dela Salle para suportahan ang mga kaibigan at kaklase.  Ang bar exam ang pinakaprestihiyosong exam sa Pinas.  Enjoy mag-attend kasi ‘yung kahabaan ng Taft sarado sa dami ng tao, media, at bandang nagpe-perform.   ‘Yun lang din ‘yung pagkakataong pwede kang magtatatakbo ng hubo’t hubad ng walang manghuhuli sa ‘yong pulis.  Ginawa ko nung college ‘yun pero hinuli ako ng sekyu.  Ang reklamo sa ‘kin, public scandal with oversized betlogs.  Hehe.  ‘Kaw, what do you do for a living? 





Betlog Diaries 1: Jeepney Rush Hour Blues

4 09 2007

Ang hirap pag siksikan sa jeep.  Kailangang ipitin ang betlogs mo para magkasya ang ibang pasahero at nang makalarga na.  Sana na-foresee ni Papa Jesus ang ganitong krisis sa Pinas para ginawa na lang niyang detachable ang betlogs ng mga Pinoy.  ’Yung pagsasakay ka na lang, isu-shoot mo na lang betlogs mo sa backpak mo o kaya makisuyo ka kay mayLabs na itago muna sa kanyang shoulder bag.  Saka mo na lang ulit ikabit pagbaba ng dyip.  [Isipin mo na lang ang mga magiging typical phone conversation sa opis:  ”Mahal, naiwan ko ’yung betlogs ko sa bag mo.  Wag mo kalimutan dalhin pag-uwi ha.  Ay lab yu.  Mwamwa”.  Hehe. ]  

Kung di ba naman kasi isa’t kalahating adik itong mga barker sa terminal ng dyip at FX.  Pinipilit na magkasya ang sampung pasahero sa pang-waluhan.  Wa epeks ’yung naririnig ko sa radyo na ’Isipin mo na lang mag-isa ka’ kasi ramdam kong kalahati lang ng pwet ko ’yung nakasampa sa upuan.  Sinisigaw pa ng mga barker na ito na ’Sige kasya pa ang dalawa, kasya pa’, e kitang kita namang ’sangdangkal na lang ang natitirang espasyo.  Pano na lang kung sumasaydlayn ’tong mga ’to na mambugaw ng chicks diyan sa may Cubao?  “Sige kasya pa ang dalawa, kasya pa. O bakante pa ’yung butas sa may tenga, isa pa dyan.  Sa may butas ng pilikmata, pede pa yan.  Dali at bibiyahe na sa langit”.  Langya namang kaadik-adikang mga barker na ‘yan.  Di mo alam kung nanadya o talagang nawalan na ng common sense.  Buti at di rin naging waiter sa high class restoran ang mga barker na ‘to.  Ang tino ng candle light dinner deyt kasama si myLabs mo biglang lalapit saka sasabihing “Kasya pa dalawa sa table 3, esmyuski tabi lang po”.  Nakow kung nagkataon tragedy ang labas ng date mo minus one thousand pogi points agad.  Reminder na ‘yan na wag kang gagamit ng credit card sa date.  Dahil nga likas na malalakas ang boses ng mga ’yan, baka isigaw pa sa ’yo na“Sir! Yur credit card exceeded it’s limit sir!  No more balance Sir”.  Haha.  Habaan mo na lang ang pasensiya at baka mahila mo ang kanyang esophagus sa galit, maging kriminal ka pa ng wala sa oras.   

Kung di naman siksikan sa dyip, mamalasin kang makasabayan ang mga may putok at sa magkabilaan mo pang tumabi na di mo alam kung sa’n nila hinuhugot ang lakas ng loob na isampay ang kamay sa hawakan at magpahangin ng kilikili. Nakng tokwa talaga.  At pag dinoble naman ng malas, nakakasabayan ko pa sa dyip ang mga bumbay na yuppies papuntang Makati.  Dear God, wala ka bang suggestion box diyan nang masulatan kita na magpaulan ka naman ng sandamakmak na tawas at matamaan ang mga bumbay na ’to.  Kahit 40 days lang na tuloy tuloy na umuulan ng tawas, tulad nung ginawa mo kay Noah noon at nang makatikim naman kami ng sariwang hangin dito sa Manila. 





The Penis Monologue

16 07 2007

Women have sixth sense.  Lakas ng pang-amoy kung nagsisinungaling ka o hindi.  Early in my relationship, I can’t lie to MyBebe.  As a psychologist, she knows.  She said that generally, a right-handed man is lying when he keeps on glancing sideways to his left while explaining.  And so with a left-handed man who keeps on glancing sideways to his right.  That’s science.  But even after mastering the art of not glancing to my left (I’m right handed), she still knows.  I don’t know if it’s gut feeling or that clitoris has extra sensor that measures wavelength sort of a polygraph test. 

“Ano na naman ‘yang ginagawa mo sa banyo?”. 

“I’m taking a leak..” [shouts] 

“No you’re not.  I know what you’re doing. Nagjajakol ka na naman.” 

Packing sheet.  Why do I get cornered always?  I’ve been in a relationship for quite some time and have moved in to BebeKo’s apartment just last year.  Moving in means getting rid of my boyhood attachments to watching discovery channel (aka that channel 101 in wee hours of the morning that showcases human copulation), and ditching my reading materials on the field of human exploratory behavior (read: FHM).  MyBebe caught me reading porn once and I explained I just borrowed it from an MMDA guy standing along Ayala Av [one in a million chance but still is true].  She gave me that smoldering look I just wished the ground  opened up and swallowed me whole.   

May mga chances na kahit wala kang ginagawa, ikaw pa din ang may kasalanan.   

“What have I done?” 

“I saw you with another girl.” [sobbing] 

“Where?” 

“In my dreams.  And she’s only wearing white panty and bra and she’s cuddling you…” 

What da.  How do you defend yourself in that situation?  What would I say?  “Ah, I’m sorry?  I won’t do it in your dreams again.  Wag na u magalit, pleaze.”  Instead, I just said:  “Maybe it’s you.” 

“Nooo!  I don’t have a white bra.” 

Sigh.  Women. They’d pick you up for a fight just for the heck of, well… picking up a fight.  I tell you, they are bullies by nature.  And I don’t know why, but we love them even more… :)





Your Name Determines Your Destiny

2 07 2007

May pagkabingengot ang mga Pinoy.  Kaya mahilig tayo sa mga pangalang inuulit tulad ng Nene, Toto, BekBek, TonTon para matawag natin ‘yung tao ng dalawang beses.  Noynoy naman ang tawag sa akin noong panahong ang titi ko ay tinatawag pa lang na ‘little bird’ at di pa ko tinutubuan ng kilo-kilong pubic hairs.  Ang ibig sabihin ng Noynoy sa Bicol ay ‘bunsong makulit’.  Dahil sa pilosophy sa psychology na ‘your name determines your destiny’, unconsciously I have lived by my name’s meaning.  Sa lebel ng kakulitan, andun siguro ako in between the thin line of being genius and insane.  Genius ‘kuno’ dahil marunong na ako in terms of serious decision-making tulad ng anong uulamin sa umaga.  One time, five years old ako ng pinabili ako ng tuyo sa tindahan nina Aling Mameng.  Dahil wala silang tuyo, nagpasya akong tumawid sa super highway para bumili na lang ng itlog sa tindahan nina Aling ‘Marunong Managalog’.  Gulat sina Papa saka Mommy.  Though bumilib yata, pinag-promise ako na ‘wag na ‘wag ko na daw uulitin ‘yung pagtawid sa super highway.  Minsan naman pinabili ako ni Lola ng mantika.  Dahil gusto kong bumili ng babol gam, inihian ko ’yung supot saka binalik sa kanya.  Malabo na rin ang mata ni Lola kaya hindi napansin agad.  Siguro nung kumukulo na ’yung ’mantika’ saka lang naamoy na mapanghi pala.  

At dahil na rin siguro sa kakulitan ko, kung anu-ano pa ang binansag sa akin.  Iba pang ’pet peeves’ sa akin ay ’little monkey’, ’kulaspiro’, ’pulungkutoy’, at ’kutitubs’, ewan ko ba parang mga pangalan ng mga bagong recruits ng kampon ng kadiliman.  Siguro lang sa sobrang tuwa o inis kaya kung anu-ano ang pinapangalan sa akin.  O dahil may pagkalaitera din ang Mommy ko noon, ako ’yung nakatanggap ng bad karma.  Mahilig magpangalan si Mommy ng mga kapitbahay namin tulad ng Rositang Ulikba, Lusing Duling, Anita Laki-Mata, Tersing Bad Breath, atbp.  May kagandahan kasi si Mommy no’n, pero ngayon, pag nagkakaroon ng katuwaang ’intellectual debate’ sa bahay at natatalo na si Kuya, nandadaya at tinatawag niya si Mommy ng Tina Dalawang Ipin.  Foul ’yun sa debate dahil isa itong logical fallacy [ano’ng kinalaman ng ipin sa legitimacy ng presidency ni GMA?], ‘yun ang sinasabing argumentum ad hominem [o argument directed to the person].  Siyempre hurt si Mommy, at maglilitanya na naman na wala man lang siyang anak na gustong mag-isponsor ng kanyang ngipin.  [Nag-drama na, lagot].   

Aside from the fact na nakukyutan ang mga Pinoy sa mga salitang inuulit ang daglat sa mga pangalan ng tao, pati private parts pinagkatuwaan din.  Andiyan ang kili-kili, bulbol, pekpek, titi, suso, dibdib, atbp.  Nung childhood years ko, tinatakot ako ng mga kapatid ko na paglaki ko, dahil nga ang pangalan ni papa ay Manolo at ako’y junior, ang magiging tawag sa akin ay Uncle Mani-Maning.  Asar ako dahil katunog ng parte ng female genitalia.   Magiging buzzword ang aking pangalan sa mga sex education classes: 

Teacher:  Class, what do you call the part at the upper portion of the pudendum and between the labia majora and labia minora? 

Class:  Mani-Maning! 

Hindi na lang sinagad-sagad ang pagiging bahagi ko ng female genitalia.  Clit na lang kaya pangalan ko?  O Fellatio kaya.     

Mommy:  Fellatio, anak, nag-igib ka na ba ng tubig? 

Me:  Hindi pa po Mommy, nakapila pa po kasi si Kuya Cunnilingus saka ate Syphillis.   

Nakng baog na dilis naman ‘to.   

Sa psychology, may mga existing research na nagsasabing ang pangalan ng tao ay nag-dedetermine ng kanyang kinabukasan.  Ang mga may pangalang patawa tulad ng Inday Bote, Potenciana, o Maximiana ay nagiging inferior o lower ang status sa society.  Ang mga cool namang pangalan ay mas mahaba ang buhay ng 3-4 taon [pangalang Love, Joy, Sunshine] kumpara sa mga pangalang kahindik hindik tulad ng Candido, Gollum, Ismigol, atbp.  Ang mga may pangalang Ana, Elizabeth o Emma ay less likely na kukuha ng engineering o mathematical courses di tulad ng mga pangalang Abigail, Ashley atbpang less feminine names.  Ang mga may pangalang likeable ang tunog ay mas mataas ang binibigay na grade kaysa sa ibang less-likeable ang pangalan na kapareho lang naman ang galing.  Hmm… kaya siguro mababa grades ko.

 

*Pahabol:  Sa aking mga cute na prens sa blogroll, may bago na akong tahanan:  kwentongbarbero.com.  paki-update na lang ako sa inyong blogroll.  Tenk u marami!





Crazy People Don’t Know That They Are Crazy

25 06 2007

Madaling ma-stress out ang babae in terms of relationship issues.  Sinugod kasi sa bahay si BebeKo kagabi ng isang babaeng may sayad at hindi niya alam na may sayad.  Convincing kasi ‘yung babae.  Asawa daw niya ako at matagal na niya akong pinaghahanap.  Kung saan saan na siyang lupalop napadpad sa kahahanap sa akin.  May kasama pang galit galit epeks sa harap ng mala-diyosa kong asawa at sinabing ilabas daw ako.  Hayblad si BebeKo, nawala ang pagiging psychologist, kaya nilabas naman ‘yung kitchen knife saka chopping board, balak yatang gawing sizzling adobo chunks ‘yung claimant.  Turns out, may tililing ‘yung babae, naisip ko baka napagtripan siguro ng mga sunog baga boys sa kanto na ako ang itinuro.  Tapos na ang gulo at explanations pero nahirapan pa rin akong lambingin si BebeKo.  Outside the kulambo na naman.

Hindi na bago sa akin ang mga taong maluluwang ang turnilyo.  All through out our lives with MyBebe, napapaligiran na kami ng mga ‘yan.  Sa mental hospital ang apprenticeship ni BebeKo nung college.  Kakaiba nga panliligaw ko kasi pag nagka-cutting class ako, tinutulungan ko siya na magpakain ng mga pasyente.  Sa paliligo, nakikita ko na de tabo ang pagpapaligo pero dun sa mga silent aggressive types, binubuksan yung garden hose saka itinututok na lang.  Sabay na ring malilinisan ‘yung kulungan nila.  Two in one.  Tawag nila sa akin noon ay Dadi Cesar Montano at si BebeKo ay si Charlene Gonzales.  [Minsan lang magsabi ng totoo ang mga baliw kaya pagbigyan niyo na ako].  Nagpapakyut pa lang ako nun, karibal ko na sa atensiyon ang mga baliw.  Meron ’yung nagpapakyut ako kay BebeKo,  biglang agaw eksena ‘yung isang baliw tapos pinakita ‘yung titi niya tapos nagtikol pa sa harapan  namin.  Bad trip talaga.  Madapacking sheet, kung di ka ba naman magulat sa ganun, pero si BebeKo sanay na.  Sa psychology, huwag daw kutyain o kagalitan agad.  To do that  can be more damaging to their self image.  Self image?  E kung matamaan ang mata ko sa pagpusitsit ng sperm nung gagong ’yun, mabulag pa ako.  Pero dapat daw pinagsasabihan na lang  din na parang normal na tao. 

Naisip ko tuloy kung paano ko ipe-phrase ’yung sasabihin.  “Okay, puwede bang pagkatapos mong magsalsal diyan, umalis ka na sa harapan namin?”. 

Minsan naman, hiningan ako ng barya nung isa, toll gate daw.  Binigyan ko naman.  Malay ko bang lulunukin nung tarantadong ’yun. [Hehe!  Nakaganti rin ako].   Binabawi ko sabi niya di na daw pwede.  Bangko daw siya, hintayin ko na lang daw magkainteres.  

 Before, pag namamasyal naman kami sa public places, naaawa si BebeKo sa mga baliw kaya binibigyan niya ng pagkain.  Okay lang ’yun, ang ayaw ko lang ’yung niyayakap pa niya. Nagsasalubong kilay ko lalo na pag ako’y under matapobre-mode.  Kulang na lang dalhin niya sa salon tapos ipa-relax pa ’yung buhok saka ipa-pedicure ang paa.   Ipinapaunawa naman niya sa akin na walang gamot ang pagkabaliw dahil hindi organic ‘yung cause ng pagkabaliw.  The only thing she could do is give them love and care to bring them back to their senses.    Iniisip ko na nga rin minsan, kaya niya lang siguro ako ginusto ay dahil may pagka-sira ulo din ako [self-pity na ‘to].  Though she assures me, “Be, kung natanggap ko ‘yung pagiging malikot mo, ‘yun pa kayang pagiging sira ang ulo mo”.  Sabay kurot sa tagiliran.  Ayos.  Balik na naman sa kwarto ito. 





Pissed Off

6 02 2007

Impresib sa linis ang Makati.  Ultimo kasuluk-sulukan ng mga underpass parang kinakaskas ng sa linis.  

Okay na din kaso hindi mabait sa pantog ang Makati.  Wala ka kasing makikitang urinals na malapit.  Kung meron mang public urinals, mga isang kilometro pa ang layo at may bayad pang limang piso.  Tuloy kung minsan kung saan saan na lang ako umiihi.  Pag gabi na pauwi, jumijingle ako sa may ilalim ng Ayala MRT station.  Kabado ako kasi bawal ’yun pero sa buhay ng tao, may thrill din lahat ng bawal.   

Experience wise, mas ayos pa ang umihi sa kalsada kaysa sa CR sa opisina.  ’Yung ihian namin sa Makati Stock Exchange, katabing katabi lang ng lababo.  Magkatapat na, magkapantay pa.  Kahit sinong lalaking may respeto sa sarili ay ayaw mapunta sa isang sitwasyon na naghihilamos habang sa tapat mismo niya ay isang nagmamayabang na tarugo na umiihi.  Putanginangyan.  Kundi ba naman isa’t kalahating gago ang gumawa ng CR sa MSE.  Alam mong nagtitipid sa espasyo pero sana wag ganon.  Parang walan common sense.  Hindi nakakatawa yung ganun, kung may plano man silang magpatawa.  Parang pang-Bitoy’s show na ‘Yari ka!’.  Kung minsan tuloy, tinataon kong maghilamos sa oras na walang gaanong gumagamit ng CR para siguradong walang kasabay.  ‘Pag may nakasabay ka tiyak na health hazard ‘yun.  








Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 147 other followers