kwentong barbero .com

Kung mabibigyan lang ako ng pagkakataong makaharap si God at makausap ng masinsinan, eto ang mga suggestions ko para sa ikabubuti ng sangkatauhan:  

- Dagdagan pa ang haba ng pototoy naming mga Pinoy kahit 2 inches lang.  Sige na nga, kahit 1 inch lang.  Sige na po, please. [Talagang tumawad e]

- ‘Yung idadagdag na haba sa pototoy namin e ibawas na lang po sa pototoy ng mga Negro at Kano para mabawasan din ang kayabangan nila.  Saka para naman sa halip na puro gasgas na linyang ‘Pack me hard like a Negro’ ang sinasabi sa mga Hollywood movies e makakarinig na din kami ng mga bagong dialogue tulad ng ‘Make labs to me like a hot macho Pinoy’.   Awwrrr!

- Patawan ng parusang kamatayan ang mga lalaking nagpapahaba ng kuko.  Ganung ganun ang kuko nung sangganong nakatabi ko sa bus nung isang linggo.  Kumikislap sa araw ang kanyang ‘bling bling’ na kuko na kulay dilaw at bright red.  Kala ko may nakasabay akong taong ‘traffic light’.  At may disenyo pang maliliit na hugis puso.  Puke talaga, anong klaseng kabulbulan at kajologan naman ang makakaisip gumawa ng ganun.  Hindi nga lang ako maka-epal baka bigla akong kalmutin.  Sobrang naligalig ako dun sa nakita kong ‘yun kaya ilang gabi din akong hindi nakatulog ng mahimbing.

- Nagrereklamo na si misis sa palagiang pananakit ng buto nya sa pwet o ‘yung coccyx.   At ang pinagdududahan nyang dahilan ay ‘yung lingguhan naming schedule ng ‘modern position’.  Samantalang nung tinanong naman kami nung pre-marriage counsellor ng simbahan ng ‘Do you agree when your partner wants to ‘do it’ the modern way?’, e oo lang siya ng oo.  Tatanungin ko pa sana ang lay counselor ng paignoranteng ‘Can you please qualify what do you mean modern way?’ e kaso umoo na ang aking butihing maybahay.  [At opo, merong ganyang klaseng tanong sa simbahan bago ikasal].  Tutal naman sabi naman po sa Bibliya, galing kami kina Eba at Adan at hindi sa lahing unggoy, tanggalin na lang ang tail bone na ‘yun.  [At pag wala na ‘yun, the possibilities are endless, biruin mo,  pwede nang gawin ng mga couples kahit saan, sa lababo, sa bubungan, o loob ng washing machine ang gusto nilang gawin sa kanilang buhay at walang pwet na sasakit at magrereklamo].

- Bakit po kapag nae-excite kami e balahibo namin ang tumatayo?  Mali po ‘yun eh.  Isipin mo na lang na matutuwa ka tapos biglang ang magtatayuan ‘yung buhok mo sa pwet.  Ampangit.  Parang cartoons.

- Isa pa po ‘tong appendix namin.  Sabi nung Science teacher ko wala naman daw silbi ang appendix pwera na lang kung vegetarian ka tulad ng kalabaw na kailangan ng extra pouch na lalagyanan ng ulam.  Dahil karamihan naman po ng Pinoy ay walang balak maging vegetarian sapagkat masarap ang tocino, dinuguan, menudo, bopis, kare-kare saka nilagang baka, sana lang sa susunod na salinlahing Pilipino, wala nang appendix.  [Opo selfish ako, gusto ko Pinoy lang ang walang appendix].

- Saka isa pa po ‘yang  wisdom tooth na yan.  Bakit po ba may wisdom tooth.  Pag hindi pa po ba tinutubuan ng wisdom tooth ibig sabihin e bobo ‘yung tao.  At pag may wisdom tooth na ay magkakaroon ka na ng wisdom?  Mas mainam po bang pampatalino ang pagkakaroon ng wisdom tooth kesa kumain ng mani at paglaklak ng isang karton ng Tiki-Tiki?  Kaya po ba mukang monay sabi ni Xienah Girl si Judy Ann Santos dahil kasinlaki ng kalabaw ang kanyang wisdom tooth?

- Kung ako lang ang tatanungin, hindi bagay sa kalalakihan ang may nipples.  Bakit po ba may nipples kami hindi naman kami nagpapasuso?  Saka hindi po ako sanay na nilalapirot ni BebeKo ang nipples ko pag natutuwa siya sa pinapanood niyang soap opera.  Kaya kung pwede, wala na lang.  Gawin na lang ‘abs’ mula dibdib hanggang tiyan.

- Last but not the least, ilipat ang betlogs sa noo ng kalalakihan at gayundin ang pukengkeng ng kababaihan.  Mahirap na kasi ang panahon ngayon, hindi mo na madistinguish kung sino ang lalaki sa babae.  May lalakeng mukhang babae.  May babaeng may bigote pero babae.  May bading na mas maganda pa sa babae.  Lagi nga kaming natatanso sa Glorietta pano kala mo pagkagagandang dilag e mas mahahaba pa ata ang lawit ng mga hitad. 

‘Yun lang po.  Hindi ko po alam kung may suggestion box dyan sa langit, pero kung mabibigyan lang ako ng pagkakataon, sana lang po mapakinggan ang aking payak na hiling.

P.S.  Pahabol lang po, baka pwedeng padagdag na din ng guhit sa aming palad at daliri.  Alam mo naman kaming mga Pinoy, mga rice-loving people.  Eto kasi ginagamit naming pansukat ng tubig sa bigas.  Si misis kasi pag nagsaing, kung hindi malabsa e tutong.  Pag mas maraming guhit, malamang mas accurate ang sukat ng tubig.  Tenkyu berimats po.

Alam ko may pagkapilyo ‘tong si God nang mag-iwan ng ‘human glitch’ sa pagkakagawa ng kalalakihan.  Human glitch ‘yung pagkakaroon namin ng morning sickness o ‘yung biglaang pagtigas ng pototoy sa umaga, lalung lalo na pag malamig ang paligid. Wala lang, trip trip lang siguro ni God, para naman hindi boring ang mundo kung perpekto ang pagkakagawa ng mga bagay bagay.  

Struggle talaga sa kin ‘yung morning sickness dahil air con bus ang sinasakyan ko papasok ng opis.  Bigla na lang maninigas ang pototoy ko ‘pag umaga sa kadahilanang, wala lang, trip nya lang talagang mag-stretching exercise.  Sa ngayon, may nahanap akong panandaliang solusyon sa ‘morning sickness’ ko – ang pagsusuot ng brief.  Oo, hindi ako nagbi-brief.  Isang dekada na yata ang nakakalipas ng huling mag-brip ako.  Hehe, siyempre naka boxer shorts naman kasi ako.  Nasanay akong magboxer shorts nung college, nung panahong cool ang maghubo sa harap ng school admin at sumigaw ng ‘No to Tuition Fee Hike’.  Pero hanggang ngayon di ko pa rin ma-konek kung bakit kelangang  maghubo muna kami bago sumigaw ng ‘No to Tuition Fee Hike’.  Ang alam ko lang, mas madaling hubarin ang boxer shorts kaysa sa brip.  

Advantage ng boxer shorts, maluwang,  may built in ventilation system para mahanginan ang ibong namamahay sa loob, at makapaglaro ng habulan-taya ang nag-uumpugang betlogs.  At kasabay din ng pakikipaglaban ko sa aking karapatan bilang estudyante,  natuto ring magdemand ng right to freedom of space at right to fresh air ang ibon ko.  Kaya dun nagsimula ang aking boxer shorts story. 

On the other hand, ngayon ko lang muling na-realize na okey din naman sa ‘kin ang pagsusuot ng brief, lalo na pag mas masikip, bakat na bakat kasi ‘yung etits ko kaya nagmumukha tuloy malaki. Mukhang XL.  San ka pa.    

Pero tulad ni Scoffield ng ‘Prison Break’, alam kong gagawa at gagawa ng paraan ang pototoy kong makawala sa brief ko.  At pagdating ng panahong ‘yon, meron pa naman akong huling alas na natitira – ang gumamit ng industrial strength packaging tape para mapirmi ang kanyang kalalagyan sa ‘karug’ – oo karug, ‘yung karugtong ng bulbol sa may bandang ibaba ng pusod.  At pag hindi pa rin umubra ang packaging tape, gagamit an ko na ng higanteng stapler at ii-stapler ko ang potoytoy ko sa makunat na balat ng aking yagbols.  Wala lang, pauso ko lang. 

Pero pano kung ikaw ang tatanungin, ano bang nararapat, boxer ba o brief?  Dagdag pogi points ba sa mga kababaihan kung nakaboxer shorts o brief ang kanilang mister o boypren?  Huwag niyong ismolin ‘tong pinag-uusapan natin dahil isa itong seryosong usapin.  Dito nakasalalay ang magiging desisyon ng susunod na henerasyon ng Pilipino.  Kung dapat nga bang boxer o brief.  Kaya ang tanong ng taong bayan, boxer ba o brief?  Let the historical debate begin!