Tatlong sunud-sunod na gabi akong hindi nakatulog.  Ganitong ganito din ako bago namatay si lolo.  Kaya pala lola, nagpapaalam ka na rin.  Ang weird naman ng superpowers ko na ‘to.  Sabi mo sa akin noon, ‘gift yan apo’ nung napanaginipan kong nadedbol ‘yung alaga kong tuta na kinabukasan ay nagkatotoo nga.  Pano naging ‘gift’ ang maramdaman ang pagpanaw ng isang minamahal?  Napakawalang kwentang gift naman nito.  Sana naman kung binigyan ako ng superpowers, ‘yung nakakalipad ako para iwas trapik o kaya makapag freeze ng tao para makapag-pickpocket ng mga cellphone.

Alala ko pa, andami mong mga payo sa akin noon. May mga seryoso, may mga parang nangti-trip ka lang.  ‘Yung iba may sense tulad ng, ‘Apo, wag ka munang titikim ng mani, bata ka pa, nakakaadik ‘yan’.  Totoo nga, nakakaadik nga.  Sori sa pagsuway.  Naadik ako sa mani. Ganun siguro kung anong pinagbabawal nakaka-curious gawin.  Buti hindi mo ko pinagtripan ng ‘Apo, bawal tumalon sa bangin, nakakaadik ‘yan’.

Gusto kong magpasalamat sa ‘yo. Kung hindi ka maagang kumerengkeng noon sa edad na kinse anyos, wala sana akong Mommy.  Dahil sa ‘yo nagkaroon ako ng mabait at lababol na nanay.  Pag kaharap ka pa ni Mommy, nakikita ko kung paano maglambing ang nanay ko sa ‘yo, nagpapaluto ng paborito nyang ulam.  Bihira ang ganong pagkakataon na makita mong bumabalik sa pagiging ‘anak’ ang sarili mong magulang.  OA tignan pero ok na din.  Kulang na lang sabihin ni Mommy sa ‘yo, ‘Ma enge allowance’. 

Salamat sa pag-aalaga niyo sa kin ni lolo nung bata pa ako.  Alam ko, medyo matigas ulo ko noon.  Minsan pinabili mo ko ng mantika.  Sa halip na bumili ako ng mantika, pinambili ko ng babolgam na Bazooka ‘yung pera.  Tapos ‘yung supot inihian ko saka ko binigay ko sa ‘yo, sabi ko mantika ‘yun.   Nagtataka ka, kanina ka pa nagpiprito pero hindi man lang tumatalsik ‘yung mantika.  Siyempre, ihi kaya ‘yun alangan naman makaprito ‘yun.  Saka mapanghi ang ihi hindi mo man lang naamoy.  Ako pa sinisi mo.  Hindi ka man lang marunong mag-appreciate ng joke.

Meron pa ‘yung nagnenok  ako ng bunga ng papaya sa kapitbahay nating pulis.  Para papaya lang andami mo nang sinabi sa ‘kin.  ‘Yung native na manok, wala naman talaga akong plano na kunin din ‘yon kaso sobrang amo sunod ng sunod sa akin.  At ‘yung anak nung pulis, wala akong intensiyong tiradorin ‘yun sa ulo, nabigla lang ako dahil pinahabol niya ako sa aso.  Galit na galit sa ‘kin ‘yung tatay na pulis.  Hindi naman ako maipa-barangay ni Pulis Patola dahil si lolo nga ang barangay captain.  Sabi mo wag ko nang uulitin, masamang kumain ng galing sa masama. Sawa na kong marinig sa mga pangaral mo kaya may layas layas epeks pa akong nalalaman.  Kaso di ko mapanindigan,  nagutom ako, kaya kinagabihan umuwi din ako.  Sa gate pa lang, nakita kitang nag-aabang sa ulan, naghihintay sa pagbalik ko.  Hindi mo na ko pinagalitan.  Pagpasok ko sa kusina, nakahanda na ang hapag kainan, naamoy ko agad ang  masarap na tinola.  Kala ko ba bawal kainin ang galing sa masama?

Naasar pa ako noon, kasi ang tawag mo sa akin ‘pulongkutoy’, parang katunog ng kampon ng mga kuto.  Pero ganun ka siguro magmahal ng apo.  Weird.  Sana tinawag mo na lang akong ‘pulgas’, ‘buni’ o ‘hadhad’, mas disente pang pakinggan. 

Hapon na. Oras na para ihatid ka sa ‘yong huling hantungan.  Madilim ang mga ulap, gustong makiramay at magbuhos ng isang mabigat na bagsak ng ulan.  Hindi na kita maihatid baka maiyak lang ako.  Ayaw mo ng apong iyakin, namimingot ka.  Baka mamya bigla kang bumangon dyan sa kabaong tapos pingutin mo ako ulit.  Basta, gusto ko lang sabihin sa ‘yo, ehemm… ehem… mahal na mahal kita.  Salamat sa pag-aalaga sa akin.  Sayang hindi mo na naabutan ang apo mo sa tuhod sa amin ni BebeKo.  Bye bye.  Baunin mo sana ang masasayang alaala, pagmamahal namin, at munting panalangin na sana magkita kayo ni lolo sa kabilang buhay at dun ituloy niyo ang inyong labing labing forever.  Sa pag-alis mo, hindi lang ako nawalan ng isang lola, nawalan din ako ng isang kaibigan.

Palapit na tayo ng palapit sa huling hirit sa paghahanap sa 10 PinakaDaBest na Humor Blogs ng Pilipinas. Ilang pasakalye muna: Hindi na maaaring magpalit ng binoto. Warp level na to. Touch move.

*Update:  Dagdag Premyo.  Magbibigay ang The T-Shirt Project ng tig-iisang ‘Humor T-Shirt’ para sa 10 PinakaDaBest na Humor Blogs ng Pilipinas.  Ngayon pa lang, browse na sa link dito o kaya sa Multiply site dito para makapili ng inyong size, hugis at disenyo.

Sa mga nominado, itodo na ang pangangarir sa kampanya. Gamitin ang karisma, alindog at laki ng nipol para makahakot ng boto. Kung masyadong mahiyain, pwede na rin ang paglalagay ng ‘Vote For Me Pls [+ blush icon]?’ sa sidebar ng iyong blog. Sa mga nabubuhay sa pambu-bully, pinapayagan ko bilang lehitimong paraan ng paghihikayat ng botante ang pag-tutok ng balisong sa mga bloggers na tumatambay sa mga Internet shops at Starbucks na may wifi. Kung ayaw kayong iboto, tanggalin nyo ang kanilang mata. Akong bahala. Oo, wala akong pakialam kahit si Gloria Arroyo pa siya. Alang-alang ito sa sangkablogosperyuhan.

Ang botohan ay opisyal na magsasara sa Septyembre 20, 2008, sampung araw bago ang pormal na anunsiyo sa 10 Best Pinoy Humor Bloggers. Ito ay para magkaroon ng panahon para iberipika ang bilang ng boto at para naman sa mga botanteng bloggers, makapagsampa ng reklamo kung hindi naisali ang pangalan sa parapol. Ang final announcement ng raffle winner [isa lang ang mananalo] at Philippines 10 Best Humor Blogs ay sa September 30, 2008.

At ngayon, heto na, para sa ating huling hirit bago ang Finals ng Project Lafftrip Laffapalooza, heto ang resulta ng Round 3 bilangan ng mga blogs na posibleng solusyon sa ating problemang puso, rice shortage, at global warming, ang mga iniidolo nating mga coolest, fantabulous, and riveting Pinoy Humorous Blogstars: [wag nyo akong tanungin kung ano ang riveting, cool pakinggan pero di ko talaga alam yan]

Rank 1: Inday [blogniinday.com]
Votes: 7,900 | Round2 Rank: 1 | Round1 Rank: 1

Ang sosyal at techie na katulong. Sobrang nakakaaliw talaga ang mga nosebleed hirit nya at ang lovestory nila ni Dodong. Itong blog na ito ang nagmulat sa akin para pasukin ang blogsphere, nagsimula ito sa isang e-mail ng friend ko about inday jokes at dahil mausisa akong tao mega open ko lahat ng link at don ko nadikubre ang iba pang mga blogger, hanggang naengganyo na rin akong sumali sa kulto na pagboblog. - anasarmiento.wordpress.com

Rank 2: Chiksilog [chiksilog.com]
Votes: 7,200 | Round2 Rank: 2 | Round1 Rank: 9-11

“A copious amount of wit, plus solid humor and a smack of sarcasm. Hmm, xienah na xienah di ba? Astig ‘to! Pag may nagtatanong sakin kung bakit siya ang paborito kong blogger, brains niya kaagad ang binibida ko. Bilib ako sa utak ng babaeng bakla na ito. Sobrang brilliant n’ya at para sakin, wala ng mas gagaling pa sa kanya. With her xGMonologues and exceptional hirits, kelan ba naman ako di napatawa nitong babaeng baklang to? Sobrang naaaliw ako dito kasi she never runs out of things to say. She made her readers laugh without even trying. ‘Yan ang dahilan kung bakit una sa puso ko ang Dyosa ng Sangkaitlugan!” - diakosipeterpromise.blogspot.com

Rank 3: Green Pinoy [greenpinoy.com]
Votes: 6,800 | Round2 Rank: 3 | Round1 Rank: 12-13

“Kung hindi naman dahil dito eh hindi ako magkakafriends dito sa sanblogosperyo. Andami mong makakalkal sa berdeng websayt na to. May forums, reader’s gallery, projectube, at higit sa lahat sandamakmak na koleksyon ng mga true blue, err.. green pinoy fun jokes at mga ka-ekekan (si Bacheengco pa pala!) Syempre meron akong post jan, sinadya ko talagang yan ang isubmit kong picture para naman masilayan nyo ang kagandahang taglay ng inyong labanderang tumatanggap lang ng labada pag linggo. Nga pala, day off ko every sunday. Nagfoforums ako sa Greenpinoy eh”. - trinalabandera.blogspot.com

Rank 4: Kokey Monster [kokeymonster.com]

Votes: 4,900 | Round2 Rank: 7 | Round1 Rank: 21-22
“The ultimate humor-slash-libog blog for the out of this world type of person award goes to FerBert. Eh putek, sya lang naman ang nagiisang alien na kumakarir para matuto ng tagalog para mapasaya naman tayong mga Filipino earthlings. Sa totoo lang hindi naman bastos ang blog na ito. Teh Tagalowging ispiking alien makes sense after all. Malandi talaga tong alien pitutoy nato, magbasa ka lang ng comments nya matatawa ka na at kikiligin. Eh kasi, meron na syang little miss alien, ay senorya pala. Syet. Lab ko yang dalawa na yan”. - trinalabandera.blogspot.com

Rank 5: Maruism [maruism.com]
Votes: 4,200 | Round2 Rank: 4 | Round1 Rank: 2

Ang kakabog sa mga dibdib ng mga sawing-palad. - blognialingbina.blogspot.com

Rank 6 - 7: Mr. D [deardiarya.blogspot.com]
Votes: 4,000 | Round2 Rank: 9-10 | Round1 Rank: 9-11

“Ahay! Ito ang institusyon! Heto na ang nag-iisa at natatanging centennial blogger so bow down and pay respect kay Romy Diaz (kahit na hindi mo sya gagalangin paminsan sa mababasa mo sa kanyang diarya with the floral scent). Isa pa, maganda ang mga pictures na makikita mo dito. Photo shop kung photo shop para di na magtype at magkwento. Okay ang FYI series, may parts i ii iii iv v. Abnormal ka kung hindi ka matawa sa mababasa mo sa kanyang personal diarya.” - trinalabandera.blogspot.com

Rank 6 - 7: Spontaneity [jojitah.com]
Votes: 4,000 | Round2 Rank: 5-6 | Round1 Rank: 5-6

“Nakakaaliw super! Magmumukha kang timang kapag nakita ka ng ibang tao dahil sa kakatawa sa mga banat ni Jojitah.” - enelym001.wordpress.com

Rank 8 : Maldito [thegreatmaldito.wordpress.com]
Votes: 3,600 | Round2 Rank: 5-6 | Round1 Rank: 4

“Sobrang kulit na blog, ang blog na kumpleto rekado minsan may drama, minsan comedy, minsan naman action, minsan din horror. Sya rin ang blogger na laging may reply sa comment mo, enjoy din ako basahin mga comments sa bawat entry nya.” - anasarmiento.wordpress.com

Rank 9: Reyna Elena [reynaelena.com]
Votes: 3,400 | Round2 Rank: 8 | Round1 Rank: 3

“ReynaElena blogs on Philippine economy and socio-political happenings and mishaps with an approach of so much humor and sarcasm that I always die laughing at every word she says. She is indeed so revolutionary funny and hilarious.” - smartglobalexpress.net

Rank 10: Kwentong Tambay [kwentongtambay.com]
Votes: 3,000 | Round2 Rank: 11-12 | Round1 Rank: 23-24

“Wala nang pasikot sikot pa, kaya nyang maghatid ng punchline nang mabilisan. mas epektib dahil direct to the point”. - watusiboy.wordpress.com

Rank 11: Anak ni Kulapo [kopongkopong.blogspot.com]
Votes: 2,700 | Round2 Rank: 11-12 | Round1 Rank: 5-6

AnakniKulapo makes me laugh at his posts and his ways of injecting so much humor in dealing with personal issues in his life and his environment making me feel so light and so funny. - smartglobalexpress.net

Rank 12: Chillidobo [chillidobo.wordpress.com]
Votes: 2,600 | Round2 Rank: 9-10 | Round1 Rank: 9-11

“Natatawa ako dahil mahilig sya sa salitang utot.” - watusiboy.wordpress.com

Rank 13: Loser’s Realm [hachipatuchi.blogspot.com]
Votes: 2,100 | Round2 Rank: 29-33 | Round1 Rank: None

Akalain mong isang loser lang pala ang magpapaligaya ng walang kwenta kong buhay! Eh ibang klase ang alindog na meron itong si Mariano Juancho. Nung una ay nandidiri pa ako sa kulay ng blog nya, napaka-boring, napaka-loser! May ADD yata to, pano, naghuhubad at naglalaslas ng tiyan nyang malaki. BOO! Hindi ko napansin na habang tumatagal eh mas nauuna ko pang bisitahin ang blog nitong bente dos anyos carinyoso na ito kesa sa sarili kong blog! Aba naman, kay lakas ng kanyang pwersa na pati ang puso at panti’t bra ko ay nalaglag na sa kanyang karisma. Mariano Juancho sayo ako! Kahit rank 23218987 ka pa sa blogkontes na to, rank 1 ka sa puso ko! Aylabyu.. webcam tayo ulet ah. (yikee) - trinalabandera.blogspot.com

Rank 14 - 16: Gagopolis [poli-adik.blogspot.com]
Votes: 2,000 | Round2 Rank: 15 | Round1 Rank: 7

“Bihira na lang magpost pero iba pa rin ang hatak. Kakabagan ka din sa kakabasa ng blog niya. Lurker lang ako sa blog niya pero talaga namang binabalik-balikan ko”. - enelym001.wordpress.com

Rank 14 - 16: Chuvaness [mynosebleed.com]
Votes: 2,000 | Round2 Rank: 14 | Round1 Rank: 8
“Itayo ang kachurvahan-chenes-eklaboo-boomboom-bautista and ervielou ekekechenes.” - blognialingbina.blogspot.com

Rank 14 - 16: Blasted Brain Blog [crost23.blogspot.com]
Votes: 2,000 | Round2 Rank: 18-19 | Round1 Rank: 19-20
“Idol ko sa pagsusulat ng buhay niya na puno ng dumi at pananamantala. Lapitin ng mga chiks at hen pati rin rooster na babading sa kanya.” - dansoy.lukaret.com

Rank 17: Mundane Side of the Road [theblindrage.blogspot.com]
Votes: 1,800 | Round2 Rank: 13 | Round1 Rank: 33-39

“’Expounding On The Mediocre Since 200’ tag line pa lang pamatay na. Ultimo everyday conversation eh nosebleed english pa… Witty and Bitchy. Funny! Nyahahaha… Oras na basahin, tatawa ka na lang ng walang dahilan - ganyan kalakas ang powers ni Tina.” – marcelomcrey.blogspot.com

Rank 18 - 19: Jon Cabron [joncabron.wordpress.com]
Votes: 1,500 | Round2 Rank: 16-17 | Round1 Rank: 12-13

“This guy’s brilliant. Hanga ako dito. He is funny without even trying. I love his ascerbic wit. Walang katulad. Wala!” – jovi2hottie.wordpress.com

Rank 18 - 19: Defpotec [defpotec.wordpress.com]
Votes: 1,500 | Round2 Rank: 16-17 | Round1 Rank: 14-15

“Nalulungkot ka ba? Nalulumbay? Walang magawa sa buhay? O sadyang mahilig lang sa Bombay? Pumunta ka sa blog ni DEFPOTEC at nandoon ang lunas sa iyong kalungkutan. Garantisado!” – jovi2hottie.wordpress.com

Rank 20: King Daddy [kingdaddyrich.com]
Votes: 1,400 | Round2 Rank: 25-26 | Round1 Rank: 18

“Mas masarap basahin ang mga blogs na hindi naglalayon na magpatawa pero actually ay nakakatawang basahin. Isa na dito ang blog ni KDR. Mapa-emo o kwentong kalokohan, hindi ka mabobore sa kanyang mga lathala. Parang laging may something new”. - leynv.blogspot.com

Rank 21 - 22: Gasti [gasti.wordpress.com]
Votes: 1,300 | Round2 Rank: 18-19 | Round1 Rank: 14-15

Rank 21 - 22: The Badly Written Sitcom [sunriseshotgun.blogs.friendster.com]
Votes: 1,300 | Round2 Rank: 20 | Round1 Rank: 25-32

Rank 23: Damned In Blue [damnedinblue.blogspot.com]
Votes: 1,200 | Round2 Rank: 21 | Round1 Rank: None

Rank 24: A Piece of Crap [umleo23.com]

Votes: 1,100 | Round2 Rank: 25-26 | Round1 Rank: None

Rank 25 - 27: Marijuana Den [marcelomcrey.blogspot.com]
Votes: 1,000 | Round2 Rank: 22-24 | Round1 Rank: 16-17

Rank 25 - 27: Pinoy Humor Blog [paulding.blogspot.com]
Votes: 1,000 | Round2 Rank: 22-24| Round1 Rank: 16-17

Rank 25 - 27: Mandaya Moore [mandayamoore-orlis.blogspot.com]
Votes: 1,000 | Round2 Rank: 29-33 | Round1 Rank: 44-46

Rank 28: Chona Mae In The City [chona.blogspot.com]
Votes: 900 | Round2 Rank: 38-44 | Round1 Rank: 40-46

Rank 29 - 30: Anukayayun [anukayayun.blogspot.com]
Votes: 800 | Round2 Rank: 23-24 | Round1 Rank: 19-20

Rank 29 - 30: Jake The Miserable [jakethemiserable.com]
Votes: 800 | Round2 Rank: 27 | Round1 Rank: 25-32

Rank 31 - 33: Blog ni Ella [ellaganda.com]
Votes: 600 | Round2 Rank: 29-33 | Round1 Rank: 21-22

Rank 31 - 33: Nanskii World [nanskii.multiply.com]
Votes: 600 | Round2 Rank: 29-33 | Round1 Rank: 25-32

Rank 31 - 33: Rhapsody [enelym001.wordpress.com]
Votes: 600 | Round2 Rank: 53-64 | Round1 Rank: None

Rank 34 - 41: Reclamador [reclamador.blogspot.com]
Votes: 500 | Round2 Rank: 34-47 | Round1 Rank: None

Rank 34 - 41: Prince Arthur [princearthurnurikane.blogspot.com]
Votes: 500 | Round2 Rank: 53-64 | Round1 Rank: None

Rank 34 - 41: Mike Villar [mikevillar.com]
Votes: 500 | Round2 Rank: 34-47 | Round1 Rank: None

Rank 34 - 41: Jeckyll27 [jeckyll27.wordpress.com]
Votes: 500 | Round2 Rank: 45-52 | Round1 Rank: 33-39

Rank 34 - 41: Loud Cloud [verbosecity.blogspot.com]
Votes: 500 | Round2 Rank: 34-47 | Round1 Rank: 40-46

Rank 34 - 41: Kamote Force [cycle.blogs.friendster.com]
Votes: 500 | Round2 Rank: 34-47 | Round1 Rank: 23-24

Rank 34 - 41: The Balloon Dream [lobo.idlip.net]
Votes: 500 | Round2 Rank: 29-33 | Round1 Rank: None

Rank 34 - 41: Pondahan ni KiwiPinay [pondahan.pansitan.net]
Votes: 500 | Round2 Rank: None | Round1 Rank: None

Rank 42 - 47: Professional Heckler [professionalheckler.blog-city.com]
Votes: 400 | Round2 Rank: 38-44 | Round1 Rank: 25-32

Rank 42 - 47: Eat All You Can [eat-all-you-can.blogspot.com]
Votes: 400 | Round2 Rank: 38-44 | Round1 Rank: 25-32

Rank 42 - 47: The World According to Nherz [nherz14.multiply.com]
Votes: 400 | Round2 Rank: 38-44 | Round1 Rank: None

Rank 42 - 47: Chrone Icon [chroneicon.blogspot.com]
Votes: 400 | Round2 Rank: None | Round1 Rank: None

Rank 42 - 47: Turismoboi’s Chronicle [turismoboi.blogspot.com]
Votes: 400 | Round2 Rank: 38-44 | Round1 Rank: 25-32

Rank 42 - 47: Xavierykym [xavierkymguillen.blogs.friendster.com]
Votes: 400 | Round2 Rank: 38-44 | Round1 Rank: 25-32

Rank 42 - 47: Munting Blog ni Agi [agistar.blogspot.com]
Votes: 400 | Round2 Rank: 38-44 | Round1 Rank: 25-32

Rank 48 - 56: Ayanstein’s Laboratory [ayanstein.com/letras]
Votes: 300 | Round2 Rank: 45-52 | Round1 Rank: 33-39

Rank 48 - 56: Alexbam2006 [alexbam2006.multiply.com]
Votes: 300 | Round2 Rank: 45-52 | Round1 Rank: 33-39

Rank 48 - 56: Mister Hubs [misterhubs.blogspot.com]
Votes: 300 | Round2 Rank: 28 | Round1 Rank: 33-39

Rank 48 - 56: The True Asiatic [thetrueasiatic.multiply.com]
Votes: 300 | Round2 Rank: 45-52 | Round1 Rank: None

Rank 48 – 56: Calvin’s Hub [calvinshub.wordpress.com]
Votes: 300 | Round2 Rank: 45-52 | Round1 Rank: 33-39

Rank 48 - 56: Bomba [danielyuson.wordpress.com]
Votes: 300 | Round2 Rank: 45-52 | Round1 Rank: 33-39

Rank 48 - 56: Kotseng Kuba [kotsengkuba.com]
Votes: 300 | Round2 Rank: 45-52 | Round1 Rank: None

Rank 48 - 56: School Hopper [schoolhopper.blogspot.com]
Votes: 300 | Round2 Rank: 53-64| Round1 Rank: None

Rank 48 - 56: Taroogs [taroogs.wordpress.com]
Votes: 300 | Round2 Rank: None| Round1 Rank: None

Rank 57 - 66: Pinay Brodkaster [angpinaybrodkaster.wordpress.com]
Votes: 200 | Round2 Rank: 53-64 | Round1 Rank: 40-46

Rank 57 - 66: Twisted [jessicarulestheuniverse.com]
Votes: 200 | Round2 Rank: 53-64 | Round1 Rank: 40-46

Rank 57 - 66: The Uglyassin [uglyassin.multiply.com]
Votes: 200 | Round2 Rank: 53-64 | Round1 Rank: None

Rank 57 - 66: Online Tabletas [humblejowdie.blogs.friendster.com]
Votes: 200 | Round2 Rank: 53-64 | Round1 Rank: 40-46

Rank 57 - 66: The Coffee Bean [cofibean.blogspot.com]
Votes: 200 | Round2 Rank: 53-64 | Round1 Rank: 40-46

Rank 57 - 66: Holy Kamote [holy-kamote.blogspot.com]
Votes: 200 | Round2 Rank: 53-64| Round1 Rank: 40-46

Rank 57 - 66: Clockwork Orange [direkjap.blogspot.com]
Votes: 200 | Round2 Rank: 53-64 | Round1 Rank: None

Rank 57 - 66: Poging Payatot [pogingpayatot.blogspot.com]
Votes: 200 | Round2 Rank: | Round1 Rank:

Rank 57 - 66: Instant Pakulo [pbpbpb.blogspot.com]
Votes: 200 | Round2 Rank: 53-64 | Round1 Rank: None

Rank 57 - 66: Masaya Ang Buhay [masayaangbuhay.blogspot.com]
Votes: 200 | Round2 Rank: None | Round1 Rank: None

Rank 67 - 71:Geisha [jgsmart.wordpress.com]

Votes: 100 | Round2 Rank: 65-67 | Round1 Rank: 47-49

Rank 67 - 71: Sayote Queen [sayotequeen.com]
Votes: 100 | Round2 Rank: 65-67 | Round1 Rank: 47-49

Rank 67 - 71: Nakanampucha [nakanampucha.com]
Votes: 100 | Round2 Rank: 65-67 | Round1 Rank: 47-49

Rank 67 - 71: Funny Sexy [funnysexy.wordpress.com]
Votes: 100 | Round1 Rank: None | Round2 Rank: None

Rank 67 - 71: Panti Experience [jaypanti.blogspot.com]

Votes: 100 | Round1 Rank: None | Round2 Rank: None

Pahabol: May limang blogs na bumoto pero nung binilang ko ulit, nagdelete na ng blogs. Wala akong magagawa kundi iinvalidate ang inyong boto. Ang masasabi ko lang sa inyo.. tsk tsk.. sayang ang prize. Sa lahat ng sumali sa parapol at nominado, gudlak sa finals!

Di ko alam kung saan nasusulat na pag bertdey mo, kailangang sagot mo pulutan, signal number 3 na bumabahang inuman pati na rin ang kwentuhan. Ikalabing isang utos yata ‘yun ng Diyos, ‘Kuripot man ang matsing, kailangang manlibre din’. Kaya di na ko makapalag sa mga kaibigan, dating opismeyts, at sa mga chuwariwap ng ka-opismeyts. Relihiyoso ako e. Kailangang alalahanin ang ispiritu ng alak.

At dahil di ko kayo kayang ilibre lahat, heto ang podcast na handa ko sa inyo mula sa Capone’s Bistro Makati. Wag nyo kong tanungin bakit parang hinahabol ako ng sampung demonyo magkwento, exaggerated ‘yun. Nabilang ko ‘yung demonyo, siyam lang. Hehe, ganun lang talaga pag di ka nagpaalam na makikigamit ng mic. Meron silang maliit na stage sa Capone’s para sa mga tulad kong gutom sa atensiyon . Pasensiya na, yan lang ang baon kong jokes. Enjoy.

Click to play podcast. Warning: For mature audience only.

Hindi ka ba nababanas sa mga ipis dito sa siyudad? Anlalakas ng attitude problem, sobrang aangas. Malayong malayo sa mga ipis sa probinsiya na mahiyain, konserbatibo, at marunong magtago pag may nakikitang tao. Dito dumating ka na’t lahat sa bahay, dedma pa din. Tuloy tuloy lang sila sa kung anong pinagkakaabalahan nilang gawin. Para tuloy ako ang nakikitira, nakikisama at sila ang nagbabayad ng buwanang renta sa bahay. ‘Eksyusmi, parang ako yata nagbabayad ng renta dito’.

May kakaibang ugali ang mga ipis sa tinitirhan namin ngayon. Mahilig makinood ng tv. Sabi sa Google, ganun lang daw talaga, attracted ang mga ipis sa screen ng tv. Imposibleng ganun lang ‘yun. Kulang na nga lang ipalipat sakin ‘yung channel. ‘Krrt… krrtt… Badoodles, madaling araw na, palipat nga sa channel 100, ‘yung may bold’.

Pano ba gigiyerahin ang lahi ng mga ipis? Waepeks na kasi ang paggamit ko ng Baygon spray. Binabalewala lang ng mga ipis ang spray kaya tinigilan ko na din. Pag nag-iispray ako, para lang silang mga adik na tumatakbo paikot-ikot ng kabahayan pero di naman namamatay. Immune na yata. Mamya makikita mo pang nag-oorgy sa harapan mo na parang nasa taunang Woodstock concert sa Amerika. Taenang mga totnakerong sanamabits. Tinigilan ko na ang pagbili ng Baygon. Ano sila sinusuwerte? Ako tagabili ng pampa-high nila. Kung gusto nilang magpakaadik, bumili sila ng sarili nilang Baygon spray.

Ano ba talagang silbi ng mga ipis? Bakit ba sila ginawa ng Diyos? Alam naman ng Diyos na ‘bad’ sila at wala silang ibang pupuntahan pag namatay kundi sa impiyerno lang.

Si BebeKo naman kinagat din ng ipis sa paa. Sa buong magdamag, tatlong beses yatang binalik-balikan ang kanyang inosenteng paa. Inunahan pa nila akong dila-dilaan ang paa ng BebeKo, mga hayup na perverts. Dahil ayaw naman magkulambo ni BebeKo, sinusuotan ko na lang si BebeKo ng medyas kahit pa labag sa kanyang kalooban. Konting bola lang na astig pamatay ipis ang medyas, sabi sa medyas commercial ni Manny Pacquiao –anti-bacterial ‘yun – mabisang pang-knockout sa pasaway ni ipis.

Nung isang araw, nakagat ng ipis ang daliri sa paa ko. Sobrang kati di ko mapigilang ikaskas sa pader. Buti na lang pala hindi ako sa etits kinagat. Isipin mo na lang itsura ko habang kinikiskis ang sarili sa kahabaan ng pader sa EDSA. Kung may instant headliner sa TV Patrol at Bente Kwatro Oras, alam niyo na kung sinong tatawanan niyo.

Kahit diyahe mang ipa-check up ang pangangati ng paa ko, pinacheckup ko na din kay doktor kuwan. Nakalimutan ko ang pangalan ni doc, basta katunog ng bayag ang apelyido niya. Pero kung inaakala kong tatawanin ako ni doc dahil sa pagpapachekup ko ng kagat ipis, nagkamali ako.

‘Nung isang linggo nagpachekup sakin dito si US Ambassador Kristie Kenney. Nakagat ng insekto ang mata.’, expressionless na sagot ni Doc Bayag.

Naisip ko, mukhang nagkaroon ng masinsinang annual conference ang mga insekto at gustong puntiryahin ang mga high profile na mga tao. Kaya babala na din ito, konting ingat na lang sa inyo, mga katulad kong magagaling, matatalino at artistahin. Tayo ngayon ang target ng mga insekto. Di ko alam kung bakit, ‘wag nyo saking itanong. Baka trip-trip lang nila, pauso ba. Nagbigay na din ng prescription si doc na Chlorpheniramine para kay BebeKo, safe na antihistamine para sa buntis.

Kagabi ang oras ng paghihiganti. Magdamag kong inabangan ang ipis na salarin. Habang naghihintay, inumpisahan kong basahin ang Art of War ni Sun Tzu. Tinandaan ko ang sinabi ni Sun Tzu na ‘Speed is the essence of war’. Alas dose na pero di pa dumadating ang manyakis na ipis. Bumibigat na mata ko pero mukhang iisnabin ng ipis ang duwelong pinaghandaan ko. Madaling araw nang maalimpungatan ako. Isang maitim na bagay ang dahan dahang umaakyat sa aming higaan malapit sa paanan ni BebeKo. Ilang hakbang pa, mayabang na nitong inaangkin at minamarkahan ang teritoryong dapat ay sa akin. Kailangan kong ipaglaban ang aking karapatan. Ito ang nasasabi sa batas. Ang karapatan ay isang bagay na hindi binibigay sa iyong harapan, kailangan mo itong angkinin at ipaglaban kahit pa sa marahas na paraan. Itinaas ko ang aking hawak na Spartan tsinelas. At sa isang iglap, isang malakas na hataw ang tumapos sa walang kakwenta-kwentang buhay ng ipis. Patay ang ipis. Ito ang bihirang pagkakataong masasabi kong may katarungan pa rin sa mundo.

Tatlong sunod-sunod na gabi na kitang napapanaginipan.  Weird.  Wag mong sabihing nagpaparamdam ka lang dahil Father’s Day na.  Imposible ‘yun,  bertdey mo nga di mo alam, father’s day pa kaya.  Matagal tayong nag-uusap sa panaginip na parang magdamagan.  Tumatagay ako tapos nagkakape ka naman.  Binibiro nga kitang ‘clean living’ ka na ngayon.  Sabi mo papogi points lang, may nakilala kang tsiks dyan sa kabilang buhay. 

‘Malaki ba boobs?’, awtomatikong tanong ko sa ‘yo.

‘Estupido’

‘Bakit ka pa naghahanap ng iba, kala ko mahal mo Mommy ko’.

‘Mahal ko naman Mommy mo…’

‘Hindi na nag-asawa si Mommy mula ng nadedbol ka’, pangongonsensiya ko.  Hindi ka na sumagot.

‘Uwi na ako’, pinutol mo na ang usapan.

‘San ka uuwi?’, pahabol ko pa pero hindi ka na sumagot.  Lumakad ka nang papalayo hanggang nilamon ka na ng dilim. Sa puntong ‘yon nagigising na ako dala na rin ng ingay ng malakas na ulan sa labas.  Mabigat ang patak ng ulan,  bumubulong ng isang malungkot na nakaraan.  Bakit ba ang ulan may pagka-emo, tuwing pumapatak lagi na lang may dalang malungkot na alaala?

Mahirap magkaroon ng tatay na tulad mong siga.  Kelangan kong i-meet ‘yung expectations ng pagiging anak ng isang siga.  Naalala ko noong bata pa ako, tuwing napapadaan ka kasama ang mga alipores mong bandido, kailangang pinapakita ko sa ‘yong binabatuk-batukan ko o kaya inuuntog sa pader ang mga kalaro ko.  Clueless tuloy sila kung anong nagawa nilang malaking kasalanan sa kin.  Kaya tuloy naubusan ako ng kaibigan.  Kung meron man akong natirang tapat na kaibigan, si Kojak na sintu-sinto lang saka si Apeng pilay.  Di kasi nila ako kayang takbuhan.

Lumaki din akong tigas ulo.  Hehe.  Hindi mo nga ako mapalo noon.  Alam mo kasing pag pinalo mo ako ng dos por dos, inuunahan na kita ng ‘Sige sumbong kita sa pulis.  Sabihin ko andito ka lang sa bahay nagtatago’.  Takot ka naman.  Hehe.  Kala mo, mas wais yata ako sa ‘yo.  At pag nagpapabunot ka pa ng puting buhok sa akin noon sa halagang piso bawat puting buhok, ngayon aaminin ko na, hindi mo talaga puting buhok ‘yon.  Puting sinulid lang ‘yun na pinutol ko ng maiikli.  Oo, ‘yung buhok mong itim ‘yung binubunot ko kaya ka nagkapoknat sa tagiliran ng ulo.  Walang personalan, trabaho lang. 

Di ka marunong magbasa at sumulat.  Numero lang at sugal ang alam mo sa buhay.  Pero salamat na din sa naituro mo sa aking pangungupit at pandudugas sa kapwa, nakatulong talaga ng malaki sa buhay ko.  Hayskul ako ng nawala ka pero natuto akong mabuhay sa tagilid na lupa.  Biruin mo, nakagradweyt pa ako ng kolehiyo na pandudugas at laway lang ang puhunan.  Do I make you proud?

Wala ka man lang naipamana sa aking good manners and right conduct.  Kung bakit naman kasi wala kang manners.  Hirap tuloy ako pag kumakain kami sa labas kasama ang mga bosing ko.  Lumalagutok sa ingay ang pakikipag-wrestlingan ko sa mga lobster at red crabs.  Tuloy bihira na nila akong sinasama ngayon.  Okey lang.  Puking ina nila.  Ansarap kayang humigop ng sabaw na may kasamang sound epeks. 

Pa, paano pala kung wala ka diyan sa langit?  Pwede bang magpakasamang tao na din ako para magkita pa din tayo?  Kahit gago ka, wala na akong magagawa dun, tatay kita.  Pagbali-baliktarin ko man ang mundo, hindi maikakailang nanggaling ako sa betlog mo kaya  kailangang irespeto kita, alalahanin, at bigyang pugay.

Ngapala, wag mong kalimutan, June 18 ang bertdey mo.  Hapi Bertdey na lang sa ‘yo.  Sayang di ka na makakatikim ng umuusok sa lamig na beer at super sarap na sizzling hot fried chicken.  Cheers.

Sa buong buhay ng isang empleyadong Pinoy nakakalimang palit siya ng trabaho. San ko nakuha ang statistics ko? Diyan lang sa mga tambay sa kanto. Tsaka napanaginipan ko din kagabi. Tsaka try mong mag-google, ganun din ang lalabas. At ngayon, aabot na ko sa panglimang trabaho ko. Pag sumobra pa ako sa lima, isa lang ang ibig sabihin nito, malamang mali ang statistics ko, hindi ako Pinoy, o taga-Jupiter nga talaga ako.

Sa kumpanyang pinagtatrabahuhan ko, malaking porsiyento nito ang pag-aari ng Microsoft. Ngayong umalis na ko, di na talaga mangyayaring makaka-rubbing elbows ko pa si Bill Gates. Plano ko pa naman, pag nagpunta si Bill dito sa Pinas, aayain ko siyang makipag-inuman sa Tondo at patikimin ng gin bulag, ‘yung gin na nakakaduling sa mga hindi sanay tapos ipapahabol ko siya sa mga excon ng taga. Pano sinira ng Vista Ultimate edition ‘yung kabagu-bagong kompyuter ko. Ngayon, hindi na mangyayari ‘yun. Di ko na rin siya matatanong kung bakit ayaw nyang bumili ng sex appeal gayong bilyones naman ang pera nya.

Trabaho ko lang ang legal na karibal ng misis ko sa atensiyon. Pasensiya na, pero labs ko talaga ‘tong kumpanya at trabaho kong ‘to. Sinabihan na ako ng kuya ko na maling mahalin mo ang trabaho mo. ‘Trabaho lang ‘yan, pag hindi ka na malakas, hindi ka na nyan kailangan’. Para palang pokpok ang trabaho. Ewan, pero masarap talaga ang pag-ibig na pinagbabawalan.

Nakaka-guilty na umalis dito dahil una, walang pulitika sa trabaho. Lahat ng kaopismeyt mo propesyunal kausap. Lahat yata dito asal tao. Kaya tuloy napipilitan din akong magkunwaring normal. Pero paminsan-minsan di ko pa din makontrol ang biglang bibirit ng kanta sa loob ng elevator. Na punumpuno ng mga bosing at senior executives. Kung may siraulo man dito, ako lang ‘yun. At kung meron nga talaga akong kalahi dito, swerte kong di ko pa sila nakasalamuha.

Halos lahat din ng mga luho binibigay ng kumpanya. San ka pa nakakita ng kumpanyang may sariling kindergarten para sa mga anak ng empleyado, resident doctors, gym, boxing class, recreation center etc. Meron pang breastfeeding room na di ko naman alam gamitin. At san ka pa nakakita ng kumpanyang ipinapasara ang buong Greenbelt cinema para lang makapanood ang kanyang mga papampam na mga empleyado? San ka pa.

Andami ko nang pinanggalingang trabaho pero wala man lang akong maikumpara kahit abot hanggang kalingkingan man lang dito. Nakapagtrabaho na din ako sa gobyerno pagkagradweyt ng kolehiyo pero langya, unang sabak ko dun kelangang makisama sa mga sangkatutak na palautos na airheads. Ultimo ‘school projects’ ng kaibigan ng assistant ng boss mo e kelangang ipagawa sa ‘yo. Putangina. At mas matino pa nga ‘yun dahil ‘yung ibang katropa ko e tagabili ng banana cue pagpatak ng alas tres ng hapon. Para bang nag-hire sila ng college graduate para ma-garantiya na may sapat itong kakayanan na bumili ng banana cue at turon. Buti na lang at di sila tinanong noong nag-aapply pa lang sila ng trabaho ng ‘Totoo ba ’tong nasa resume’ mo na mahusay ka daw magbalik ng sukli? Marunong ka bang maglagay ng babana cue sa supot? Magaling ka bang magmasahe?’

Hanggang sa huli, kinukumbinsi pa din ako ni pareng Mark ‘The Big Man’, ‘yung HR namin na sa taong 2040 na lang daw ako magresign. Alangan, sabi ko bigay nya muna sakin sweldo nya para di na ako magresign, ayaw ba naman. Hehe. Mukampera kasi ako kaya nasilaw ako sa ‘job offer’ ng ‘the dark side’.

Pero dahil buo na ang loob kong umalis, gusto ko lang sanang magtenkyu. Sa mga nakilala ko, mga barkada kong ‘gobilam’, mga nakabatuhan ng football sa mukha, at mga hindi sinasadyang nakahawakan ng pwet sa elevator, maraming salamat sa mga makulay na alaala. Salamat din sa nagsoli ng wallet kong nawala kani-kanina lang sa opis. Inisnab ba naman ‘yung milyones sa wallet ko. Kaazar. Hehe. Alam ko namang uber honest kayo, masyado niyo namang pinapahalata.Wala nakong masasabi sa inyo. Paalam na lang, wala na akong makikitang mga taong katulad nyo - mababait, matatalino at siyempre, artistahin. Basta, tsienes tsienes na lang. In inglis, see you when I see you. It has been a pleasure! See you at the crossroads.

Kung sinong gustong makipag-trade in ng kanilang Sony PSP, XBox, o house maid kapalit ng isang betlog ko, call ako.  Tatlo ang betlogs ko.   

Kailan lang na-diagnose ang bukol ko sa likod malapit sa tagiliran.  Paniwala ko, pangatlong betlog ko lang ‘yun.  Sabi ng katropa kong doktor, kailangan daw tanggalin.  Di ako agad naniwala.  Mahirap paniwalaan ang diagnosis ng isang doktor na barka-barkada mo lang.  At kahit pa siguro taningan niya buhay ko, parang wala lang sakin.  Mas convincing pa nga ang pangalawang teorya ko na ‘yung bukol ko sa tagiliran, kung hindi betlogs, libog lang ‘yun na namuo at hindi nailabas.  Mas kapani-paniwala naman di ba?  Hinde?  Tado ka ah. Suntukan na lang.

Minabuti kong magpa-second opinion sa Asian Hospital.  Sabi ni Dr. Cinco tumor nga daw ‘yun at kailangang tanggalin.  Totoo nga.  Hindi ko na pinagpilitan ang aking personal na teorya.  Kung kayo ngang matagal ko nang kapalitan ng kuro-kuro ayaw ding maniwala sa ‘kin, mas lalo pa siguro ang patpating doktor na ‘yun.  Dun ko lang napag-isip isip na seryosong usapin nga ‘to, pangatlo ang importansiya kasunod ng all time high poverty rate saka oil price hike na nararanasan ng bansa.   Kung madedbol ako, tiyak andami ninyong malulungkot at ngangawa [assuming na totoo kayong kaibigan].   Naisip ko, buti pa ang mga bulate, hindi tinatamaan ng sakit tulad ng tumor, kanser, o pulmonya.  Sana naging bulate na lang ako.  Bulateng blogger.

‘Kasinlaki siya ng golf ball, na nakakapit sa laman’, paliwanag ni doc habang pabulong kong sinasabing ‘Hindi nga golf ball ‘yun, sabi na kasing betlog ko ‘yun’. 

‘You’re saying something?’

‘Ay em saying nothing.  Iniisip ko lang doc, kung tatanggalin mo ‘yun, magkaka-keloid ba ako?’. 

Tinignan ako ni doc mula ulo hanggang paa, kinakalkula ang probability na ang isang purong native na nanggaling sa pinagsama-samang lahi ng indones, malay at nognog ay pupuwedeng magka-keloid.  ‘Sa tingin ko naman sa balat mo, di ka magkakakeloid’.  Tarantadong ‘to.  Puke ka naman doc, porke ba sandaang porsiyentong exotic ako, wala nakong karapatang magka-keloid? 

Pampalipas oras habang hinihintay ang pag-iskedyul ng operasyon, nagbaon ako ng joke para kay doc . ‘Knock Knock doc ’.

‘Who’s there?’, sumakay naman si doc na nakangiting aso wala pa man ‘yung punchline.  Natatawang naninibago na parang ngayon pa lang nakaengkwentro ng pasyenteng siraulo. Fyi, nagkalat na kami ngayon sa mundo.

‘Tumor’

‘Tumor who?’

‘Tatanggalin na ni doc ang betlogs ko, ok lang kasi sabi niya I have two more’.  Kaadik-adikang corny joke.  Hindi natawa si doc. 

Bakit kaya walang nagkakatumor sa taba?  ‘Yung sasabihin ng doktor na ‘may tumor ka sa taba.  Kailangan nating tanggalin ang lahat ng taba mo sa katawan’.  Wow.  Kung nagkataon, parang good news ‘yun, lahat siguro ng figure conscious mangangarap na magka-tumor sa taba.  Para ka lang nagpa-lipo for half the price.

Madaling araw isinagawa ang operasyon.  Kasabay ko sa elevator kung hindi mga Kano ay Awstralyanong hatsingero.  Bakit kaya nila tinawag na Asian Hospital ito tapos hindi naman Asyano ang mga pasyente.  Kung meron man akong nakitang Asyano dun, ako lang ‘yun saka si Aling Anda, ‘yung nanay ni Vic Sotto sa sitcom na Full House ng siyete.  At dahil nga Asian Hospital, naisip ko sana may nakapaskil sa reception na ‘Only Asians Allowed’.  Para naman makaganti-ganti sa mga Australianong racist na nagkakabit sa kanilang mga restawran ng ‘No Asians Allowed’.  Tablado lang.  At sana pag bumisita ang mga Australianong racists dito sa Pinas, matetano sana kayo sa kakakain ng fish balls sa kalsada, at sana walang ospital ang tatanggap sa inyo dahil ‘Only Asians Allowed’. 

Ilang oras din akong binabad sa control room para i-sanitize ng hubo’t hubad.  Nabalewala ang pakikipagbargain ko kay miss nars na kung pwedeng mag salawal.  Hindi daw pwede.  Period. Gusto niya talagang pagnasaan at angkinin ang kabuuan ng aking katawan.  Hayup.  At matapos ang matagal na oras, kinumusta ulit ako ni nars.  ‘Eto ok naman miss nars, bold star na bold star pa din.’  Saka pa lang niya naalalang bigyan ako ng damit pang ospital.  Oo, ‘yung daster na may hati sa likod na kahit anong taling gawin mo ay dudungaw at dudungaw pa din ang iyong pwet.

Maayos naman ang operasyon.  Pwede ka pa ngang pumili ng mga kantang ipapatugtog bago ka hiwain ng dalawang doktor at dalawang nars.  Pinili ko ang ColdPlay.  Gusto ko sana ng April Boys kaso baka tuluyan na nila akong paghiwa-hiwalayin at isupot sa itim na garbage bag.  At habang dina-dissect ako ay nagtsi-tsismisan pa ang dalawang doktor kung sino bang tatanghaling FHM’s sexiest ngayong taon.  Kaya kung sakaling aksidenteng maputol nila ang kanang hita ko, dalawang tao lang pwede kong sisihin, si Katrina Halili at Marianne Rivera.

Update:  Nakatatak na yata sa DNA ko ang pagiging malikot.  Ilang araw pagkatapos ng operasyon, bumuka ang sugat.  Trip niya lang mag-hello world.  Wala ako sa mood makipagkumustahan sa kanya at makipagpalitan ng kuro-kuro tungkol sa  all time high poverty rate saka oil price hike  ng bansa kaya tinapalan ko ng scotch tape.  Bumuka ulit kaya tinapalan ko naman ng electrical tape.  Nung huli, pinatahi ko na lang ulit.  Ngayon, andito ako sa bahay, nakahilata at nagmamarathon movie at sirang plakang nagpapatugtog ng Metallica.  Wag kang mag-alala, hindi pa ako mamamatay.  Basahin ang nasusulat tungkol sa masamang damo kung ayaw mong maniwala. 

‘Miyawrrr! Be!!!!’.  Ginising ako ng isang mabigat na dagan sa butchog ko ng madaling araw.  Akala ko ‘yung pusa na naman, hahatawin ko na sana ng raketang dekuryente na pamatay namin ng langaw.  Kaboses ni BebeKo.  Pupungas pungas akong dumilat at pilit inaaninag sa dilim ang nakahambalang sa harapan ko.  Unti-unting nagkaporma ang kaninang hugis pusang nakadagan sa akin.  Si BebeKo nga, hawak ang isang strip ng papel na pinagmulan ng kanyang kakaibang kasiyahan.  Imposible namang na-promote si BebeKo kasi kung tungkol sa promotion ‘yun, dapat envelope ‘yun na punum puno ng milyones na kwarta. 

‘Tatay ka na!’

‘Ha?’

‘Hindi ka ba natutuwa?  Hindi ka ba tatalon sa tuwa?’.   Naghihintay si BebeKo ng gagawin ko.  Pero hindi ko pa maintindihan ang lahat.  Mabagal mag-reboot ang utak ko pag madaling araw.  Paano ako naging tatay nang dahil lang sa isang strip ng papel na amoy ihi? 

‘Ha?  Kailangan ko ba talagang…?’ Nagdadalawang isip akong tumalon.  Kung ikaw ba naman na tinatrangkaso at nagkumbulsiyon magdamag ay gigisingin ng madaling araw para patalunin, makakatalon ka kaya?

Sumimangot na si BebeKo kaya bigla kong binawi ang nasabi.  ‘Eto na po, tatalon na po’.    

Nag-umaga na at saka ko pa lang naintindihan ang lahat ng pangyayari.  Isang mayabang na ngiti ang binati ko kina kagawad, sa mga butihing kapitbahay at kay Haring Araw.  Sa wakas, nagbunga din ang pakikipaglabing-labing ni BebeKo sa kanyang labandero [Hehe, ako ‘yung labanderong ‘yun].  Certified na papabol na nga ako.  Papalicious na labandero.  At ngayon ko lang napagtanto ang kahulugan ng pangyayari ng mga nakaraang araw.

Nung isang linggo kasi pauwi na ‘ko nang mag-txt si misis nagpapabili ng spaghetti with meatballs saka chicken joy na DAPAT ay may extra gravy.  Meron naman si bayaw sa bahay pero ako daw DAPAT ang bumili. Pasarado na ang SM Munti pag-uwi ko, palabas na lahat ng mga saleslady matapos ang maghapong pagi-istapler ng kung anu-ano.  Tumingin ako sa paligid, naghahanap ng mapapasukan.  Nakakita ng butas.  Nagmamadali akong sumalisi papasok sa exit para lang sawayin at harangin ng guwardiya. ‘Bos, sarado na po’.  Pero nagkunwaring bingengot ako at tumuloy-tuloy lang patungong Greenwich na noon ay nagsasara na.  Mabilis na kinausap ko ang hindi gaanong seksing bisor nila.  ‘Yun ‘yung mga pagkakataong kaya kong isugal ang aking katawan kapalit ng spaghetti with meat balls.  At kung hindi ko makuha sa santong dasalan ay handa akong magkagat labi sa harap ni miss bisor, magpakita ng nipple kong may dalawang piraso ng kulot na buhok o  kaya’y maghubo ng salawal ng tatlong segundo. ‘Baka naman naglilihi ang misis mo’, pabiro ni miss bisor sabay ang malagkit na tingin.  ‘Oo, naglilihi nga’, sinakyan ko na lang din na hindi ko sineryosong biro.  ‘Hindi kasi ako makakauwi pag walang dalang spaghetti’.  Mukang nauunawaan naman ako ni miss bisor pero kanina pa nagpapatintero ang magkabilang kilay nung cook sa pantry habang banas na sinusuot ulit ang toque at sinisindihan ang lutuan. 

At ngayon nga, may kakaibang hiling si BebeKo.  Madalas kasing humatsing si BebeKo ng sunod-sunod na parang armalite tuwing umaga.  [Sige na nga, ‘allergic rhinitis’ ‘yun para tunog mayaman].  Ilang daang araw na kaming mag-asawa pero ngayon nya lang ako tinanong kung bakit ako tumatalikod pag humahatsing siya.  ‘Ha? Ano..’, nag-iisip ako kung pano sumagot na walang damdaming masasaktan.  Di ko pwedeng sabihing sari-saring bacteria at germs ang malalanghap ko at pag tatlong sunod-sunod na hatsing ay triple strength bacteria + germs ‘yun.  Umilaw ang imaginary bumbilya  sa kukote ko. ‘Be, di ba talaga namang patagilid ako matulog?’

‘Ayoko’, hindi kumbinsido si BebeKo.

‘Anong ayaw mo?’

‘Basta, gusto ko pag humahatsing ako, nakaharap ka lang.’

Ha?  Kailangan ko ba talagang pagdaanan ang mga ganitong bagay sa ngalan ng paglilihi?  At kung level 1 pa lang na pahirap ito, ano na lang pagdating sa mga susunod na level up?  Sabi ni pareng Nap, hormones lang daw ito, mga pagbabagong nagaganap sa mga babae.  Pero hindi ako naniniwalang hormones ‘yun.  Si Big Brother lang ‘yun na bumubulong kay BebeKo para pagtripan ako at kung anu-anong tasks ang ipagawa.  Pakyu Big Brother!  Pakyu hormones!

Ibang klase din ang senses  ng buntis. Tumatalas ang pang-amoy.  Kala ko nga napalitan na ni Cat Woman ang misis ko.  Sinisilip ko nga ang pwet ni misis kung may buntot pero wala talaga akong makita.  Wala talaga.   ‘Ambantot moooo’, sinasabihan na ako ni BebeKo ngayon ng ganito na akala mo nakaamoy ng higanteng arinola.  Nung isang araw, sabi niya amoy dagat ako.  Tapos nung isa pang araw amoy ihi naman.  Huwat?  Ako mabantot?  Langya, hindi pa ba sapat ‘yung paliligo ko ng minsan sa isang buwan?  Hehe. 

Mahirap pala talagang maglihi ang mga babae.  Nung una, kala ko tsismis lang ‘yun.  Wala naman kasing paliwanag ang siyensiya sa lihi kundi mga ‘simple cravings’ lang.  Simple pala ‘yung  humiling ng manggang walang buto saka mansanas na hugis atis?  Bagamat hindi pa naman ako nakakaabot sa mga ganitong klase ng pahirap pero isa lang ang konklusyon ko, adik lang talaga mga babae sa Pinas.  Adik.  [At sana makapasok pa ako sa bahay pagkatapos nitong mga pinagsusulat kong ‘to].

Dear Papa Jesus,  Baka po napapakunot na naman ang noo niyo pag nagpaparamdam ako.  Sabihin niyo, ‘Nakupo, andito na naman ang salbaheng batang ‘to.  Ano na naman ba kailangan mo?’  Pasensiya na po, alam kong nakukulili na kayo sa akin pero may mga tanong lang akong naghahanap ng kasagutan. 

Pano po ba kung dalawang koponan ng basketbol ang nagdarasal sa inyo para manalo, tulad ng taunang banggaan ng Ateneo vs Dela Salle, sino bang pinapanigan mo?  ‘Yun bang nagsa-sign of the cross muna, o yung pinakaelitistang napapa-umaygad? Omigawd.  Omaygad.  Akseptabol ba sa ‘yo ang OMG?  Opo, parang txt na nga mag-usap mga tao ngayon, paiklian.  Meron nga akong bagong salitang ibibida sa inyo ngayon heto.  LOL. Labyu O Lord.  Kala mo ha.  Hehe.

Tingin ko lang, parang masyadong one-way communication ‘yung dasal.  ‘Yung nagdarasal lang ang panay ang daldal.  Wala po ba kayong balak na gawan ng pagbabago ‘yung sistema.  Halimbawa, nagdasal ako ngayong umaga, mamyang hapon ay may sagot na kung pwede ba o hindi pwede.  Pwedeng daanin sa mga signs ang sagot.  Pag oo, pwedeng patamaan ng kidlat ang kausap ko, pag hindi naman, pwedeng mahulugan ng bilboard sa EDSA ang boss ko.  Mga ganung signs.  Mas okey sana ‘yung malalaman mo na ‘yung sagot kung may tsansa ba o wala kaysa nakabitin sa hangin.  Tingin ko tuloy, parang sugal ang pagdarasal, hindi mo alam kung matutupad ang mga minimithi mo o hindi. Pano kung ang isang babae nagdasal na gustong magkaanak.  Mahirap kasing paghintayin mo pa ng tatlumpung taon tapos ang sagot pala ay hindi.  Mas mainam sana kung may sagot ka nang ‘Anak, hindi ka pwedeng mabuntis.  Sori, pero hindi talaga nakakabuntis ang kandila’.  Mas mainam na nagkakaintindihan.

Ang hina ko nga sa inyo.  Alala niyo pa po ba ‘yung dasal ko noon?  Sabi ko, pag hindi mo ko ginawang lawyer, magiging hubadero na lang ako sa isang strip club o kaya miyembro ng budol-budol gang.  Alam mo namang sa pagiging liar lang ako magaling.  Syempre di ka man lang natinag.   Kung abugado na sana ako ngayon, e di marami na sana akong mahihirap na natutulungan.  Siyempre, konting pakonsuwelo na din na meron akong dalawang Jaguar o Chrysler na tsikot.  Saka malaking bahay.  Saka rancho.  Etc.

Saan po ba kayo naggi-gym noong panahon nyo?  Ako, kahit siguro lifetime akong mag-gym hindi ako magkakaroon ng ganyang abs.  Nakakainggit kasi ‘yung abs niyo, six packs, borderline 8 packs pa nga.  Yan po ba ‘yung tinatawag na karpintero exercise.  Pero buti na lang fitness buff kayo kasi pano na lang kung butchog kayo tapos nakapako kayo ng paganyan sa krus, parang comedy tignan.  Di ko yata kayang magdasal ng masinsinan sa inyo kung ganun.    

Sobrang commercialized na po ang mundo.  Pansin niyo po ba?  Kabi-kabilaan ang sandamakmak na billboards at commecial ads.  Ibang iba nung kapanahunan mo.  Baka nga magulat ka pagbalik mo dito sa mundo alukin ka ng endorsements ng kung anu-anong produkto.  ‘Ang pagbabalik ni Jesus Christ ay hatid sa inyo ng Mabuhay Miles!  Sayang ang miles’.  Walang kawala pati ang mahaba mong buhok, ‘Ang long curly black hair ni Jesus Christ ay hatid sa inyo ng Sunsilk Shampoo.  Because life can’t wait’.   Ganun na nga po.

Bakit po ba matalim tumingin si Pope Benedict?  Magkamag-anak po ba si Uncle Fester ng Addams Family at si Pope Benedict?  May similarities kasi sila.  Galit ba siya palagi o nangtataboy lang siya ng mga bad spirits?  Siguro hindi pa lang po ako sanay kasi mula’t sapul si Pope John Paul na ang nakagisnan kong Pope.  Pero okey na din ‘yun kasi mas matatas naman managalog si Pope Benedict pag Angelus sa Roma kesa kay Pope John Paul.

Sana masanay na po kayo sa kakulitan ko.  Di bale, di na ako mangungulit palagi.   Musta nga pala tatay ko diyan sa langit?  Nakapasok din po ba siya diyan?  Pakituruan na lang po ng leksiyon baka minsan nakikipag-kerengkengan na sa mga anghel.  Di ba niya alam na walang pekpek ang mga anghel.  Baka magselos Mommy ko.  Saka pakibantay na din po.  Mahilig ang tatay ko sa pritong manok at tinola.  Baka mapagtripan niya ‘yung manok ni San Pedro e di lagot.  Sige po, sabi nga naming mga super totful na Pinoys, Ingats!