Maid In The City

12 11 2008

 pugadbaboy

 

Ang mahirap sa bagong mag-asawa, ‘yung nagtuturuan kayo sinong gagawa ng ganito ganyan.  Sinong magluluto, sinong maglalaba, sinong tagamasahe atbp.  Kailangan pa naming daanin ni BebeKo sa jack en poy, pustahan sa Scrabble, at marahas na paraan tulad ng wrestling hanggang mapigtas ang hininga kung sino ba ang toka sa mga gawaing bahay.  Pero lahat ng problemang ‘yan, solb lahat ‘yan ‘pag may katulong na.  At dahil mahirap kumuha ng katulong na basta-basta na lang, nagpadala ang aking paboritong dad-in-law ng makakasama namin sa bahay galing sa probinsiya namin. 

 

Basahin ang karugtong nitong lahok »





The Art of Being Funny

4 11 2008

 

Ang hirap sa opisina, ‘pag sinabing nakakatawa ka, akala lagi kang nagpapatawa.  Wala na ba akong karapatang maglupasay sa semento ng walang tumatawa? Makulit naman ako kung makulit.  Pasasakitin ko ang panga mo hangga’t gusto mo.  Wag mo lang akong kinakalantari ng wala sa oras lalo pa’t matagal-tagal pa ang susunod na sweldo. 

 

Lumapit sa ‘kin si bisor kanina na taga ibang departamento na hindi ko bisor.  Ang sabi, ‘Hoy komedyante ka daw.  Sige nga, patawanin mo ako’ sabay kalabit sakin. Jackass mode ako lately kaya nasagot ko ng,  ‘Hoy pangit ka daw.  Sige nga, takutin mo ako.’  Tulala si bisor. Nakabuka ang bunganga pero walang maisip na sasabihin.  Malamang hindi ito nagkape kaya hindi listo ang utak.  Hindi inaasahang ang isang tulad ko ang sisira sa sana’y maaliwalas niyang umaga.  Una hindi ako pokpok  na ‘pag gusto mong lumigaya ay pipinggerin mo lang sa cubicle ko ng bonggang bongga at liligaya ka na.  At pangalawa hindi ko siya bisor kaya naman mayabang ako. 

 

Basahin ang karugtong nitong lahok »





Two Dads and a Funeral

28 10 2008

Tulad ng pagkakapares ng betlog ko, dalawa din ang tatay ko.  Gulat ka ‘no?  Isa itong parte ng nakaraan ko na hindi ko masasagot, pangalawa sa usaping bakit may buhok tayo sa paligid ng butas ng pwet.  Hindi mo alam ‘yon?  Subukan mong salatin ang pwet mo, meron. 

 

Pano ako nagkaroon ng dalawang ama?  To cut the story short:  Naghiwalay ang Mommy at ang kanyang unang asawang si Papa Ceasar, isang pulitiko.  Ilang buwan lang, pumasok naman sa eksena ang pangalawang asawa ni Mommy na si Papang Manolo, isang gago.  Pinanganak ako na kulang sa buwan, kaya pinagpipilitan ni unang tatay na anak niya ako na ayaw namang pumayag ni pangalawang tatay.  Konklusyon:  Tsk.  Ang ganda ng nanay ko. 

 

Mahirap i-reconcile ang ganitong sitwasyon pero sabi nga, ‘truth is stranger than fiction’.  Para sa isang lipunang ‘machismo’ at sagad sa panonood ng soap opera, wala nang bago sa ganito.  Naging isang ‘conscious effort’  na lang sa pamilya na ‘wag nang pag-usapan pa kung kaninong tamod ako nanggaling para walang partido ng pamilya na sasama ang loob.  Nakakatorete lang ng utak.   

 

Basahin ang karugtong nitong lahok »





To the Ends of the Earth

20 10 2008

Naimbitahan akong mag-mountain climbing sa Susong Dalaga.  Alam mo naman tayong boys, makarinig lang ng bundok at suso, kahit ano pa hugis at itsura nyan, go go go! Mga bagong kakilala ko lang nag-imbita sa ‘kin, di ko sigurado kung anong mountaineering group sila basta ‘yung dalawa, taga UP mountaineering club.  Suspetsa ko lang mga miyembro sila ng Alcoholics Anonymous dahil amoy singkamas ang karamihan sa kanila, pero kahit pa siguro Seks Adiks Anonymous pa ang grupo nila, basta sinabing may libreng pakain, Zest-O juice at unlimited babol gam, sama agad ako dyan.  Haha. Isang linggo bago ang pag-akyat, nag-change venue sa bundok Gulugud Baboy sa Batangas, mas bagay daw ‘yun pambeginners.  Tsk.  Suso na naging baboy pa.

Alas dos ng  madaling araw ako gumising at lumabas ng bahay na di ko naman kadalasang ginagawa dahil ‘yun ang oras na kasagsagan ng totnakan ng mga askal na nagkalat sa barangay namin.  Inggitin pa ako ng mga hayup. ‘Arf! Arf! Look Badoodles, inggit ka ba?  Alam mo ba ‘to?  Dis is doggie style.’

 

Pagkababa namin ng Batangas, sakay kami ng nirentang dyip paloob.  Sementado na ang paanan ng bundok kaya madali na lang pumunta dun.  Nalaman ko rin na sa bundok na ‘to nagsimula sa pag-akyat sina Dale Abenojar, ang unang Pinoy sa Mt. Everest summit at si Romy Garduce.  Kung nagkataon, isa ako sa mga gaya-gaya sa kanila.

 


Pers taym ko ‘to.  Lawit dila agad ako sa sampung minuto pa lang ng pag-akyat.  Ambilis ng tibok ng puso ko, naalala ko parang tulad din nung unang beses kong nabosohan ang cleavage ni BebeKo.  Ganung ganun pati pagkakalawit ng dila. 

Basahin ang karugtong nitong lahok »





Raffle Winner

15 10 2008

Congrats to the Raffle Winner for Project Lafftrip Laffapalooza 2008! 

To find the owner of the winning raffle number, wait for an update at majorsleepyhead.wordpress.com





Re-Raffle

12 10 2008

Magkakaroon tayo ng re-raffle para sa pagbunot ng mananalo sa premyo dito sa Project Lafftrip Laffapalooza.  Lumampas na ang sampung araw na palugit para sa nanalong si idiotsyncrasy.wordpress. com na ayon sa mga di mapagkakatiwalaang sources ay baka nasa loob pa rin ng sinehan hanggang ngayon, naipadlock sa loob ng kahon, o sadyang mayaman para magkainteres sa pera. 

 

Pormal kong pinasasawalang bisa ang pagkapanalo ni idiotsyncrasy. wordpress.com.  At sa pagbunot natin ng bagong winner, kailangang i-rambol ulit ang mga rapol number. Kung gusto niyo naman mag-request ng dating number ulit, o pumili ng numero na may kinalaman sa inyong anibersari, tanan date, o wala lang, mag-email lang sa tagapamahala ng parapol na si mareng Chona ng majorsleepyhead.wordpress.com sa yapchic[at]gmail[dot] com.  Pag walang natanggap si mareng Chona hanggang October 14 bago mag-alas nuwebe ng gabi, nangangahulugang pumapayag kayong marambol ang numero niyo.  Howkei powkei? 

 

Basahin ang karugtong nitong lahok »





Humor Gone Mad

8 10 2008

Napanood ko sa balita ‘yung tungkol sa ginawang butt of joke ng BBC sitcom na ‘Harry and Paul’ ang pagiging Pinay domestic helper.  Foul ‘yun.  Sobrang nalungkot ako dun sa balita gusto kong kumanta ng ubod lakas na April Boys song kaninang umaga sa opisina.  ‘Umiiyak ang puso ko’t sumisigaw!  Pati ang isip at damdamin ay humihi-yawwwwww..’  Demmet dat Brits.

 

Pagkatapos nung nangyaring racial slur sa ‘Desperate Housewives’ sa US, heto na naman ‘tong Harry and Paul.  Sinasabi ng iba na baka pikon lang talaga tayong mga Pinoy.  Kung sino mang tipaklong ang nagconvince sa ‘yo nyan,  siyatap u.  Ako pikon?%$# Neber.  Dyan ka lang sa kinauupuan mo tanginiks ka, wag kang gagalaw, kukunin ko lang laptop ko, isasaksak ko sa tumbong mo.  Narinig ko na ‘yang mga ganyang comment sa radyo, tv, saka nabasa sa balot ng tinapa kaya ‘wag nang inuulit.  Hindi naman kasi simpleng kaso lang ng ‘pikon-talo’ ‘yun.  Unang lesson:  Humor is deeply cultural.  May mga nakakatawa sa isang lugar, na insulto naman pagdating sa iba.  Dito pumapasok ‘yung hinihinging kaunting sensibilities sa pagbibitaw ng birong pwedeng pagmulan ng World War III. 

 

Basahin ang karugtong nitong lahok »





The 2008 Philippine’s 10 Funniest Blogs

29 09 2008

Kilala tayong mga Pinoy sa ating ‘sense of humor’.  Nasa dugo na natin ‘yon, nakamarka na parang numerong ‘sex-sex-sex’ sa batok natin.  Wala na tayong magagawa dun.  Ever.  

 

Napagdaanan na natin lahat ng bagyo, krisis, at karumal-dumal na career ni Madam Auring, andito pa rin tayo, surviving.  ‘Yan tayong Pinoy.  Hindi papatalo lalo na sa ating ‘Wala ka sa lolo ko’ jokes.  Walang ganyan sa ibang bansa.  Lalo na ‘yung mga jokes na kunyari may international competition na pahabaan ng etits, pabahuan ng kwan, o palakihan ng ilong, tapos sinasalihan ng iba’t-ibang lahi pero sa huli Pinoy ang nananalo.  Lumaki tayo sa pangaral at biro ni Dolphy, barkada jokes ng Tito, Vic and Joey, pati na rin scandal ni Jollibee.  Magbago man ang anyo, hugis o porma ng kung ano ang nakakatawa, pare-pareho pa rin nating binabahagi sa isa’t-isa, mula texting hanggang blogging atbp. At lumipas man ang panahon, alam nating patuloy lang ang daloy ng makulit na imahinasyon nating mga Pinoy.  [May rhyme yan o ha, o ha]

 

Ngayon, wala nang oha-oha pa, ikinagagalak kong ipakilala sa inyo ang kasalukuyang best of breed Pinoy humor icons sa blogosphere ngayon sa pamamagitan ng bidyong ito na gawa ni Umleo23.  [Wag kalimutang i-buffer for viewing pleasure]:

 

 

 

At narito naman ang kumpletong resulta ng tally ng Philippine’s 10 Best Humor Blogs à.

 

Basahin ang karugtong nitong lahok »





The Final List

23 09 2008

Pasakalye lang muna, isang hugis pusong mwahugs sa mga judges at organizers ng Philippine Blog Awards 2008 sa pagkakabilang ng kwentongbarbero.com sa 10 finalist sa Best Personal Blog  Category mula sa kulang isandaang mga nominado.  Naka-saling pusa din ang Kuya’s Unsent Letter to Bunso bilang finalist sa Best Single Post – Personal Category.  Tough luck.  Sa kabila ng mga kabulastugan natin sa site na ‘to, meron palang nasisilip ang mga kapita-pitagang hurado na mumunting ‘moral lessons’ dito na hindi nalalayo sa ‘The Little Mermaid’, ‘Hansel and Gretel’ at Batibot.   Salamat sa nag-nominate sa akin, na kung hindi ako nagkakamali ay si pareng NAC ng kotsengkuba.com.  Natatandaan ko pa, hiningi sakin ni pareng NAC noong May ang personal info sakin tulad ng pangalan, address, edad, sukat ng baywang at kinis ng hita.  Ayaw ko sanang sumali pero pinagbantaan niya akong ipapahalay sa matronang walang pustiso kung di ako papayag.   Hehe.

 

Noong mismong araw ng awarding ceremonies ko lang din nalaman na finalist pala tayo.  Medyo badtrip nga dahil di ko na-enjoy ng husto ang pagkakasali.  Nakakabitin.  Para ka lang pinaglaway sa kapirasong utong na nag-hello world ng limang segundo sa blouse tapos tinakpan ulit.  Anyhoots, congrats sa mga finalists at nanalo. 

 

Basahin ang karugtong nitong lahok »





I Pray

17 09 2008

Isang munting dasal ang alay ko sa pinagdaanan ng kaibigang blogger na si Rj. 

 

Hindi ko pa nakakasama ng personal si Rj pero parang antagal ko na siyang kainuman, kasama sa mga lakaran at kakwentuhan.  Pareho kasi kami ng mga gusto sa buhay -  magpaka-stick-to-wan sa misis namin, magkaroon ng simpleng pamilya at magkaroon ng bonggang bonggang high end laptop. 

 

Sobrang nakakalungkot din kasi pareho naming ine-expect na maging first time Dad ngayong taon.  Kung hindi rin nakunan si BebeKo noong Marso, malamang Nobyembre din ang due date ni BebeKo na sana ay panganay namin kasabay ng panganay nina Bachoinkchoink at Rj.   Tapos paglaki nila magiging bloggers din, mag-e-exchange links sa isa’t-isa, at kung may mabuo mang love story, labas na ako dun.  Basta wag lang nilang kakalimutang minsan, mga sikat na pakyut na blogista ang mga tatay at nanay nila.

Basahin ang karugtong nitong lahok »